حافظ ق غ : فلك بمردم . ( زمان و زمام در اين مصراع از نظر ادبى ، موجّه مىباشد ، داراى صنعت بديعى يعنى « تجنيس مطرف » است .
( غزلهاى حافظ به تصحيح و مقابلهء پرويز ناتل خانلرى از روى قديمترين نسخه ، چاپ سوم 1367 ه . ش تهران . انتشارات معين ، ص 153 : «
زمان به مردم نادان دهد زمام مراد »
. حافظ قزوينى - غنى :
« تو اهل فضلى و دانش همين . . . »
. « بعضى نسخ :
« تو اهل دانش و فضلى . . . »
بهتر به نظر مىرسد . هميشه دنيا به مراد نادان بوده است . دانستن ، رنج بردن است . » ( دكتر محمود شفيعى « كيوان » - مجلد سوم حافظشناسى ، بكوشش نياز كرمانى ، ص 54 ، پاژنگ - 1365 ) .
مألوف : به آن الفت گرفته ، مأنوس ، آشنا ، خوگرفته .
ورد ( به كسر ) : دعاء ، ستايش ، ذكر ( به كسره ) ، ثناء .