در حافظ علامه قزوينى نيست . ( عرق ژاله ، صحيح است . دكتر هروى مقالات حافظ ص 353 ) در حافظ قزوينى : « غافل مشو كه كار . . . » اما در نسخهء برون - كمبريج ، انگلستان - به استناد مجله آينده ، آذر - اسفند 1367 ( ص 544 ) : خامش مشو . . . آمده است ، و « خانلرى نيز » .
( در بعض نسخ :
« حافظ ز شوق صحبت « سلطان غياث دين » . . .
در « ديوان حافظ ، نسخهء 805 ه . ق » كه سيزده ، چهارده سال بعد از وفات حافظ نوشته شده ، نويسنده در اينجا كلمهء « مجلس » را آورده است . ) همچنين : ديوان حافظ خطى نسخهء 805 هجرى با مقدمهء دكتر همايونفرخ :
« خامش مشو كه . . . »
( اشاره مىكنم كه : « غافل مشو . . . نسخهء قزوينى » مزيّتى ندارد ، ولى :
« خامش مشو . . . - خاموش » با كلمهء « ناله » كه در اين مصراع آمده ، اين بيت را داراى « صنعت بديعى تضاد » نموده است . ) الف - ( بيت دوم ) :
« مى ده كه نوعروس . . . »
. - ( . . . شايستهتر مىباشد زيرا شاعر اشاره به والائى سخن خود در شاعرى مىكند و مىگويد كار « سخنش » از تعريفات صنايع ادبى بالاتر رفته است . چنان كه در بيت بعد [ شكرشكن شوند همه . . . زين قند پارسى ] نيز از شعر خود ستايش مىكند . ) ص 471 غزليات حافظ اديب برومند ب - ( مقطع - بيت آخر غزل ) :
« حافظ ز شوق صحبت سلطان . . . »
نسخهء خطى پير حسين كاتب .
« قزوينى ، غنى » :
حافظ ز شوق مجلس سلطان . . . »
. ( . . . « در مصرع اول بيت نهم « صحبت » از « مجلس » بهتر است زيرا با « خامش مشو » از لحاظ « صنعت تضاد » مناسبتر مىباشد . و « خامش مشو » از « غافل مشو » ارجح است چون با « كار تو از ناله مىرود » تناسب