حافظ قزوينى و غنى :
« سيلست آب ديده و هركس كه بگذرد » .
حافظ خانلرى :
« . . . و بر هر كه بگذرد .
حافظ پير حسين كاتب :
« سيلىست . . . »
. ديوان حافظ نسخهء 805 هجرى - كهنترين نسخه - :
« . . . آب ديده و بر هر كه بگذرد . »
ديوان كهنهء حافظ ، از روى نسخهء خطى نزديك به زمان شاعر ، به كوشش استاد ايرج افشار ، امير كبير 1361 ه . ش تهران . ص 158 :
« سيليست آب ديده كه بر هر كه بگذرد . . . » .
( . . . سيلى است ، بهتر از « سيل است » مىباشد . . . « و بر هر كه بگذرد » بر « كه بر هر كه بگذرد » و هركس كه بگذرد » مزيت دارد . . . » ص 465 غزليات حافظ به تحقيق اديب برومند . ) الف - ( بيت دوم غزل ) : « بر باد اگر رود سر ما زان هوا رود . » نسخهء 805 خطى ، و : شاعر ساحر - ص 110 .
ب - ( همين مصراع ) :
« بر باد اگر رود دل ما . . . »
: ( حافظ قزوينى غنى ) ج - ( آخرين بيت غزل ) :
« چون صوفيان صومعه دار الصفا رود . »
نسخهء 805 - . ( . . . ق [ - حافظ قزوينى ] : « دار از صفا » ( هر دو وجه پسنديده است ) دكتر همايونفرخ ، ديوان شاعر ساحر - زير نويس صفحهء 110 .
د - [ مصراع دوم بيت چهارم ] : « . . . اگر آن يار آشنا ، پاى خود را ، بر روى ما بگذارد ، كار شايستهاى است . - روى بر خاك نهادن ، تسليم محض شدن ، فروتنى بسيار كردن . » ( شرح غزلهاى حافظ ، نوشتهء دكتر هروى ) چاپ اول ، ص 924 - .