مشهور ، ديوان حافظ با انتخاب يغماى جندقى و قاآنى شيرازى ؛ - .
به تصحيح دكتر حسين الهى قمشهاى و خط اميرخانى ، به تحقيق « اديب برومند » - ، غزلهاى حافظ تدوينكننده دكتر سليم نيسارى ، ديوان خطى موزهء ملى دهلى ، - . به اهتمام سيد ابو القاسم انجوى شيرازى . - ديوان ويراسته : هاشم رضى . - « حافظ قدسى » . - حسين پژمان بختيارى . مسعود فرزاد . - سفينهء حافظ مسعود جنتى عطائى . - حافظ مجيد يكتائى ، و . . .
( آمده است ) و بايد گفت كه هريك از اينها نيز به چندين ديوان خطى و چاپى خواجه اتكاء دارد بنابراين اظهار اينكه در زمان حافظ : « عطف دامن » مىگفتهاند و « عطر دامن » نمىگفتهاند ( ص 298 كتاب « دربارهء حافظ » . ) به هيچوجه وارد نيست . براى رفع هر گونه شبهه در اين مورد اضافه مىنمايد : در كتابى هم كه سيزده سال پس از درگذشت خواجه به رشتهء تحرير درآمده ؛ : « عطر دامنت » نوشته شده است ( ديوان حافظ نسخه 805 هجرى - كهنترين نسخه - مؤسسهء انتشارات باورداران - آبان 1367 تهران ) : « ح » .
دوست شاعر و فاضل ، جناب معينى كرمانشاهى با دلائلى مفصّل و محكم و متقن ثابت كردهاند كه مصراع ، اينست :
« ساقى سيمساق من ، گر همه زهر مىدهد »
[ ز هر بجاى « درد » ] . . . و ، اين عبارت از آنجاست : « . . . خبر از نوشابهء ديگرى در دست ساقى سيمساق مىدهد كه خيلى بيشتر از درد . . . اشتياق هلاكتبار مىطلبد . . . در مقابل اين ساقى . . .
چه كسى را ياراى ننوشيدن است ؟ ! ! . . . پاى درد - هر چند تلخ و گلوسوز باشد - در ميان نيست . . . ناگزيريم كلمهء ( زهر ) را كه در برخى از متون آمده است بپذيريم . . . » معينى كرمانشاهى - حافظ برخيز - چاپ اول 1371 ه . ش تهران . كتابخانه سنائى - ص 134 ( ديوان حافظ علامه قزوينى
. . . گر همه درد مىدهد
) . ديوان حافظ قدسى شيرازى و نيز : ديوان حافظ به اهتمام