سيد ابو القاسم انجوى شيرازى :
« ساقى سيمساق من گر همه زهر مىدهد . . . »
آمده است ، « ح » - .
حافظ ق غ : درد سخن نمىكند . در نسخههاى حافظ انجوى ، قدسى ، فرزاد ، يكتائى ، دكتر نيسارى ، سهيلى خوانسارى ، نذير احمد و جلالى ، حافظ محمدى بمبئى ، معرفت شيراز مطبعهء سعادت ، بدر الشروح ، سفينهء حافظ ، ديوان حافظ به خط مير عماد ، ديوان حافظ دكتر حسين الهى قمشهاى ، حافظ يغما و قاآنى و غيره و غيره كه همه هم فاضل و سخن سنج بوده و مىباشند ، كلمهء « درك » آمده است ، برخى از معاصرين نوشتهاند : در دوران حافظ « درد سخن نمىكند » يا مىكند مىگفتهاند اما سخن درك نمىكند » يا مىكند ، نمىگفتهاند . به هر حال ، با اينكه در كتاب گلگشت در شعر و انديشهء حافظ ( ص 126 ببعد ) ، - نوشتهء جناب دكتر محمد امين رياحى را - تحت عنوان : « درد كردن سخن » به دقت مطالعه كردم و شايد هم حضرت خواجه « درد » فرموده است مع هذا « درد » را كنار گذاردم . . . ( ح ) .
. « در هر دو نسخه ( درد ) است ، ولى به نظر مىرسد كه بايد ( درك ) باشد . » دكتر همايونفرخ ، ديوان شاعر ساحر ، ص 92 .