گر « شمع » توئى ، مرا چرا بايد « سوخت » امير الشعراء « معزّى » نيشابورى .
نه من « بسوزم » و ، او « شمع » انجمن باشد . خواجه حافظ شيرازى .
« . . . مضمون بيت حافظ [
خوشست خلوت اگر يار ، يار من باشد . . .
] با رباعى امير معزّى [
گر نور مه و روشنى شمع تو راست . . .
] به قدرى به هم نزديكند كه گوئى حافظ در سرودن بيت فوق ، آن رباعى را در نظر داشته است . » دكتر حسينعلى هروى . نقل از كتاب « مقالات حافظ » - ص 269 از انتشارات « كتاب سرا » . تهران 1368 ه . ش كه گاهگاه در انگشت اهرمن باشد : در بعضى از نسخ ؛ از آن جمله « در جستجوى حافظ صحيح - كتاب اول : جامع نسخ حافظ ، تأليف مسعود فرزاد » ص 180 ؛ همچنين : حافظ صحت كلمات و اصالت غزلها ( الف تا پايان « ز » ) ص 346 « سطر 18 » تحقيق از « فرزاد » . - توضيح اينكه « فرزاد » . . . در انگشت اهرمن . . . را مردود دانسته است ! . ( ايضا : « در انگشت اهرمن » . . . رسالهء « حافظنامه » تأليف : س . عبد الرحيم خلخالى ، ص 25 ، چاپخانهء مجلس ، فروردين 1320 ه . ش ( چاپ اول ) . - چاپ دوم 1366 ( تهران ) انتشارات هيرمند ، ص 33 ) . - در صورتى كه « نگين را بمعنى انگشتر - انگشترى » بدانيم ، مصراع : . . . در انگشت اهرمن . . . با معنا و صحيح خواهد بود ( ح ) . - « نگين [ يعنى ] انگشترى » و . . . نقل از فرهنگ نفيسى ، مجلد پنجم ، ص 3764 - . ( نگين - 2 - ( من باب ذكر جزء و ارادهء كل ) :
انگشترى . . . فرهنگ فارسى دكتر محمد معين ، مجلد چهارم ، ص 4808 ) .
« من آن نگين سليمان . . . يعنى انگشترى كه گاهى در انگشت . . . نقل از ص 25 « حافظنامه » تأليف « عبد الرحيم خلخالى » - چاپ اول ، تهران 1320 ه . ش . - ( حافظ خطى « خلخالى » نوشتهء 827 قمرى و چاپ 1369 شمسى ، ص 200 :
« كه گاهگاه برو دست اهرمن باشد » . برو - بر ، او . ) .