استاد مطهّرى دربارهء اين غزل مرقوم داشته است : « عرفانى و بسيار عالى و تا حدى با مفهوم ساده » ( آئينهء جام « ديوان حافظ » همراه با يادداشتهاى استاد مطهرى - انتشارات صدرا - تهران - 1372 - ص 97 ) .
نسخهء خطى « محدود به نيمهء دوم قرن دهم هجرى » از « مسعود فرزاد » : « . . . كه زير چرخ كبود . » .
نسخهء خطى « فرزاد ، پيش از حدود نهصد قمرى » :
به عزم مرحلهء قرب ، پيش . . . » .
حافظ قدسى شيرازى چاپ 1322 ه . ق . - نيز : حافظ كتابخانهء معرفت شيراز مطبعهء سعادت ( با يادداشتها و حواشى دكتر قاسم غنى ) :
« كه سودها برى ، ار . . . » . [ مردم شيراز مىدانند كه همشهريشان ، چه كلمهاى را در كجا بايد به كار ببرد ] « آشنا داند زبان آشنا » .
حافظ علامه قزوينى :
« . . . لب معشوق و جام « مى » خواهى . »
. نسخهء 805 هجرى ، همچنين ديوان شاعر ساحر :
« . . . و جام مىبوسى . » .
« مجموعهء خطى سنهء 862 هجرى قمرى » ديوان حافظ دكتر يحيى قريب چاپ 1356 خورشيدى [ تهران ] ص 83 - بيت آخر غزل ( مقطع ) مصراع دوم :
« . . . فراز عالم علوى ، مقر توانى كرد . »
[ بجاى « به شاه راه حقيقت گذر . . . » بايد توجه داشت كه در بيت ششم همين غزل ، از واژهء « گذر » - به منظور قافيه - استفاده شده است ، بنابراين مصراع : « فراز عالم . . . ارجح مىباشد . ( ح ) - حافظ ق . غ ، و غيره
« به شاهراه حقيقت گذر . . . » .