حافظ علامه قزوينى و دكتر غنى :
« هر سر و قد كه بر . . . »
(
هر حوروش كه بر . . . پى كار دگر گرفت
: « ديوان شاعر ساحر خواجه حافظ » نسخهء مورخ 805 به تصحيح و تنقيح دكتر ركن الدين همايونفرخ ، چاپ ديبا - 1371 [ ه . ش ] ، ص بيست و سه و بيست و چهار پيشگفتار - ) ، [ در خرداد ماه 1372 منتشر شده است ] .
حافظ ق . غ : . . . كه بخت ! ( توضيحات آخر كتاب ، « از نوشتههاى استاد هومن » شرحى را كه در پائين همين بيت ( در همانجا ) مندرج است ببينيد ) . ضمنا اين چند سطر را هم مطالعه فرمائيد : « . . . اى حافظ اين دعا را تو از كه آموختى ؟ كه « يار » شعرت را حمايل كرده و به زر گرفته است و يا حمايل كرد و از بر نمود ، يعنى شعر تو حتما خاصيتى دارد ، زيرا « يار » در عين حالى كه از همه چيز مستغنى است و بلندپرواز ، با اينهمه ، شعر ترا گرامى داشته و بزرگ مىدارد » .
شرح سودى بر حافظ - مجلد اول ص 535 ترجمهء دكتر عصمت ستارزاده - 1341 خورشيدى ، تهران - چاپ اول ( مصراع اول مقطع غزل در حافظ قزوينى اينست :
حافظ تو اين سخن ز كه آموختى كه « بخت » . . . )