گر پير مغان مرشد ما ( 6 ) شد چه تفاوت * در هيچ سرى نيست كه سرّى ز خدا نيست
عاشق چه كند گر نخورد تير ملامت ( 7 ) * با هيچ دلاور سپر تير قضا نيست
در صومعهء زاهد و در خلوت صوفى * جز گوشهء ابروى تو محراب دعا نيست
گفتن برِ خورشيد كه من چشمهء نورم * دانند بزرگان كه سزاوار سها نيست ( 8 )
اى چنگ فروبرده به خون دل حافظ ( 9 ) * فكرت مگر از غيرت قرآن و خدا نيست .
حافظ ق . غ : همراه تو بودن . ( حافظ از سعدى تضمين فرموده است : دنبال تو بودن گنه از جانب ما نيست - با غمزه بگو تا دل مردم نستاند . ) ( سعدى ) اين بيت در حافظ ق . غ . نيامده ، و ليكن در نسخ معتبر ديگر آمده است .
حافظ ق . غ : اثر ذكر . . . ( نسخهء خانلرى : تيمار غريبان سبب . . . ) كه « سبب » ارجح است . ( . . . « سبب » بر « اثر » مرجح است زيرا شاعر مىخواهد بگويد « ذكر جميل » از « تيمار غريبان » سرچشمه مىگيرد نه آنكه « تيمار غريبان » از ذكر جميل ناشى مىگردد . اديب برومند ، كتاب غزليات حافظ ، شركت انتشاراتى پاژنگ - تهران - چاپ اوّل 1367 [ ه . ش ] ص 175 » .
« ديدم اين قاعده در شهر شما نيست چرا ؟ »
ركن الدين « اوحدى » مراغهاى اصفهانى .
مصراع اول آن را هم مىآوريم كه اينست : شهريان را به غريبان نظرى باشد و من : ديدم اين قاعده . . .