« روىّ » در پى بازمىآوريم :
1
ساقيا برخيز و درده جام را
2
روز وصل دوستداران ياد باد
3
شاهدان گر دلبرى زينسان كنند
4
اى رخت چون خُلد و لعلت سلسبيل
5
رهروان را عشق بس باشد دليل
6
دردم از يار است ، درمان نيز هم
7
ما ز ياران چشم يارى داشتيم
8
اى ز شرم عارضت گل كرده خوى
9
نوش كن جام شراب يكمنى
قطعه
10
دل منه بر دينى و اسباب او
11 بحر رجز مثمّن مطوى مجنون
مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن
تاب بنفشه مىدهد طُرّه مشكساى تو
[ غزلها ]
مصراع نخست از مطلع غزلها را با يكديگر بازمىخوانيم :
1
تاب بنفشه مىدهد طُرّه مشكساى تو
2
گلبن عيش مىدهد ، ساقى گلعذار كو ؟