غزل 300 [ هزار دشمنم ار مىكنند قصد هلاك ]
1 هزار دشمنم ار مىكنند قصد هلاك * گرم تو دوستى از دشمنان ندارم باك
2 مرا اميد وصال تو زنده مىدارد * و گرنه هر دمم از هجر توست بيم هلاك
3 نفس نفس اگر از باد نشنوم بويش * زمان زمان چو گل از غم كنم گريبان چاك
4 رود به خواب دو چشم از خيال تو هيهات * بود صبور دل اندر فراق تو حاشاك
5 اگر تو زخم زنى به كه ديگرى مرهم * و گر تو زهر دهى به كه ديگرى ترياك
6 بِضَربِ سَيفِكَ قَتلى حَياتُنَا ابَداً * لان رَوحِى قَد طَابَ ان يَكُونَ فِدَاك
7 عنان مپيچ كه گر مىزنى به شمشيرم * سپر كنم سر و دستت ندارم از فتراك
8 تو را چنان كه تويى هر نظر كجا ببيند * به قدر دانش خود هر كسى كند ادراك
9 به چشم خلق عزيز جهان شود حافظ * كه بر در تو نهد روى مسكنت بر خاك