غزل 166 [ روز هجران و شب فرقت يار آخر شد ]
1 روز هجران و شب فرقت يار آخر شد * زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد
2 آن همه ناز و تنعم كه خزان مىفرمود * عاقبت در قدم باد بهار آخر شد
3 شكر ايزد كه به اقبال كُلَهگوشهء گل * نخوت باد دى و شوكت خار آخر شد
4 صبح اميد كه بُد معتكف پردهى غيب * گو برون آى كه كار شب تار آخر شد
5 آن پريشانى شبهاى دراز و غم دل * همه در سايه گيسوى نگار آخر شد
6 باورم نيست ز بدعهدى ايام هنوز * قصهء غصّه كه در دولت يار آخر شد
7 ساقيا لطف نمودى قَدَحَت پرمى باد * كه به تدبير تو تشويش خمار آخر شد
8 در شمار ار چه نياورد كسى حافظ را * شكر كان محنت بىحد و شمار آخر شد