غزل 90 [ اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ]
1 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت * بنگر كه از كجا به كجا مىفرستمت
2 حيف است طايرى چو تو در خاكدان غم * ز اينجا به آشيان وفا مىفرستمت
3 در راه عشق مرحلهى قُرب و بَعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت
4 هر صبح و شام قافلهاى از دعاى خير * در صحبت شمال و صبا مىفرستمت
5 تا لشكر غمت نكند ملك دل خراب * جان عزيز خود به نوا مىفرستمت
6 اى غايب از نظر كه شدى همنشين دل * مىگويمت دعا و ثنا مىفرستمت
7 در روى خود تفرج صُنع خداى كن * كآيينهء خداى نما مىفرستمت
8 تا مطربان ز شوق مَنَت آگهى دهند * قول و غزل به ساز و نوا مىفرستمت
9 ساقى بيا كه هاتف غيبم به مژده گفت * با درد صبر كن كه دوا مىفرستمت
10 حافظ سرود مجلس ما ذكر خير توست * بشتاب هان كه اسب و قبا مىفرستمت