غزل 77 [ بلبلى برگ گلى خوشرنگ در منقار داشت ]
1 بلبلى برگ گلى خوشرنگ در منقار داشت * و اندر آن برگ و نوا خوش نالههاى زار داشت
2 گفتمش در عين وصل اين ناله و فرياد چيست * گفت ما را جلوهى معشوق در اين كار داشت
3 يار اگر ننشست با ما نيست جاى اعتراض * پادشاهى كامران بود از گدايى عار داشت
4 در نمىگيرد نياز و ناز ما با حسن دوست * خرم آن كز نازنينان بخت برخوردار داشت
5 خيز تا بر كلك آن نقاش جان افشان كنيم * كاين همه نقش عجب در گردش پرگار داشت
6 گر مريد راه عشقى فكر بدنامى مكن * شيخ صنعان خرقه رهن خانهى خمار داشت
7 وقت آن شيرين قلندر خوش كه در اطوار سير * ذكر تسبيح ملك در حلقهى زنّار داشت
8 چشم حافظ زير بام قصر آن حورى سرشت * شيوهى جَنّات تَجرى تَحتها الانهار داشت