معظم له در قم پانزده سال ( 1340 - 1355 ق ) و در اراك هم چهار سال ( اول 1337 - 1340 ق ) از محضر آن مرد بزرگ استفاده نموده و در اين درس بود كه توان استنباط و ذوق سرشار فقهىاش شكوفا شده و به قله رفيع فقاهت دست مىيابد .
آقا ( با اينكه بيش از بيست سال نداشته ) در درس مرحوم حاج شيخ يكى از شاگردان قوى بوده كه هماره اشكالات وى مورد توجه استاد قرار مىگرفته است .
جناب آقاى عندليب شيرازى مىگفتند : روزى آيت اللّه العظمى اراكى در خلال درس فقه خويش اشكالى را مطرح نمودند و پاسخش را دادند . سپس فرمودند :
اين اشكال را آقاى گلپايگانى در درس مرحوم آقاى حائرى مطرح كردند و اين پاسخ را هم مرحوم حاج شيخ دادند و ما از همان زمان جواب را نپسنديديم .
علاقه مرحوم آيت اللّه العظمى حائرى به شاگرد خود
و لذا است كه آن جناب سخت مورد عنايت استاد قرار گرفته بودند . آقا خود مىفرمود :
« ايامى كه در حجره بودم كسالتى پيدا كردم و سخت مريض شدم . مرحوم آقاى حاج شيخ از منزل خودشان جوشيده درست كرده بودند و براى من به حجره آوردند .
و نيز مىفرمودند : عصرها مرحوم آقاى حاج شيخ عبد الكريم به مدرسه فيضيه مىآمدند و در حجره ما وارد مىشدند و مىنشستند و اين برنامه ايشان بود و از اينرو علما و بزرگان هم در همان ساعت به حجره ما مىآمدند و در آنجا جمع مىشدند .
و هم مىگفتند : كه آقاى حاج شيخ به من بيش از ديگران شهريه مىدادند .
وقتى مىخواستم مشهد مشرف شوم . مرحوم آقا از من سؤال كردند ( كه پول دارى ؟ ) گفتم : آرى فلان مقدار دارم ، با اين حال ايشان حوالهاى نوشتند كه در تهران بگيرم » .
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ مرتضى اردكانى - صاحب غنية الطالب فى شرح