همچنين آيت اللّه فقيد در مهاجرت علماء و زعماى حوزه علميه نجف « 1 » به قم ، در سال 1341 ق - كه هشت ماه به طول انجاميد - بنا به سفارش اكيد مرحوم آيت اللّه العظمى حائرى در درس حضرات آيات ميرزاى نائينى و سيد ابو الحسن اصفهانى حاضر شده و مدتها از خرمن فيض آنان بهرهها برده است .
نيز آقا به نويسنده در جواب اين پرسش كه : آيا از محضر مرحوم آيت اللّه حاج شيخ ابو القاسم كبير استفاده بردهايد ؟ فرمودند :
« مرحوم آقاى كبير درس مرتبى نداشتند ، امّا من به مجلس ايشان بسيار رفت و آمد مىكردم و از انفاس و اخلاق ايشان بهره بردم » .
مرجع بزرگوار در زمانى كه مرحوم آيت اللّه العظمى ميرزاى نائينى در قم به تدريس پرداخت ، به درس ايشان حاضر شد و طبق فرموده خود « قاعدهيد » را در محضر آن فقيه بزرگ فراگرفت . خود آقا مىفرمود :
« آقاى نائينى گوششان بسيار سنگين شده بود و كم مىشنيدند . از طرفى كسانى همچون مرحوم آمير سيد على يثربى كاشانى به آن مرحوم اشكال مىكردند و درس شلوغ مىشد . آقا مىفرمودند : من كه نمىشنوم ، شلوغ نكنيد . بگذاريد تا مطلب را بگوئيم . ( و به آنان كه از نظر هيكل از من قوىتر و رشيدتر بودند ) فرمودند : شايد شما نياز نداشته باشيد ، اما براى ايشان مطلب روشن شود ( و اشاره به من مىكردند كه اندامم كوچكتر از ديگران بود ) « 2 » » .
هامش
( 1 ) . اين مهاجرت در اعتراض به تصميم دولت ملك فيصل مبنى بر واگذارى امتياز استفاده از دو رودخانه دجله و فرات به انگليس صورت گرفته كه بعدها منجر به تبعيد حضرات آيات عظام : نائينى ، اصفهانى ، شهرستانى و سيد عبد الحسين حجت به ايران شد . تفصيل آن را ببينيد در : آثار الحجة 1 / 24 - 25 .
زندگينامه رجال و مشاهير ايران . 1 / 193 - 194 .
( 2 ) . آقا هنگام ذكر اين نكته در حالى كه مىخنديد ، مىفرمود : آقاى نائينى خيال مىكردند كه چون هيكل من ريزتر است ، مطلب را هم ديرتر متوجه مىشوم .