تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديدگاه هاى نو در حقوق كيفرى اسلام ( فارسى ) — صفحة 87

مساهمون:

ص٨٧
فان رجع و الّا قتل . » « 1 » يعنى : على بن جعفر از برادر خود موسى بن جعفر ( ع ) مىپرسد مردى مسلمان مرتد مىشود ، حكمش چيست ؟ امام در پاسخ فرمود كشته مىشود و او را توبه نمىدهند . سپس مىپرسد يك نفر نصرانى مسلمان مىشود و پس از آن مرتد مىگردد . فرمود او را توبه مىدهند پس اگر به اسلام برگشت رها مىشود و اگر برنگشت كشته مىشود . پنج - در صحيحه حسين بن سعيد آمده است كه مىگويد : نامه‌اى را خواندم كه كسى آن را خدمت حضرت رضا ( ع ) نوشته بود و در آن آمده بود كه مردى در اسلام متولد مىشود ، سپس كافر و مشرك شده و از اسلام خارج مىگردد ، آيا او را توبه مىدهند ؟ و يا كشته مىشود بدون اينكه او را توبه دهند و يا كشته مىشود بدون اينكه او را توبه دهند ؟ آن حضرت در پاسخ نوشته بودند « يقتل » چنين كسى كشته مىشود . « 2 » شش - در مرفوعه عثمان عيسى آمده است عامل امير المؤمنين ( ع ) به آن حضرت مىنويسد من با قومى مسلمان كه زنديق شده‌اند برخورد مىكنم و با قومى نصرانى كه زنديق شده‌اند نيز برخورد مىكنم ، چگونه با آنان عمل نمايم ؟ در پاسخ مرقوم فرمودند : « اما من كان من المسلمين ولد على الفطرة ، ثم تزندق ، فاضرب عنقه ، و لا تستتبه و من لم يولد على الفطرة ، فاستتبه ، فان تاب و الّا فاضرب عنقه ، و اما من النصارى فما هم عليه ، اعظم من الزندقه . » « 3 » يعنى : مسلمانانى كه زنديق شده‌اند در صورتى كه در فطرت اسلام متولد شده‌اند گردنشان زده مىشود و لكن نصارى چون از اصل ، كافر بوده‌اند و كفر آنان بدتر از زندقه بوده است متعرض آنان نمىشوند . فقهاء به اين روايات استناد كرده و مرتد فطرى را محكوم به قتل مىدانند و فقهاء عظام بر اساس روايات مذكوره نيز همين الهام را دربارهء مرتد بيان فرموده‌اند ، از جمله مرحوم شهيد اول در لمعه مىفرمايد : « و يقتل ان كان عن فطرة و لا تقبل توبته و تبين منه زوجته و تعتدّ الوفاة و تورث امواله بعد قضاء ديونه و ان كان حيا باقيا . » « 4 » يعنى اگر مرتد از مرتد فطرى باشد كشته مىشود و توبه‌اش قبول نمىشود و زنش از او
هامش
( 1 ) - تهذيب الاحكام : ج 10 ، صص 138 و 139 ، حديث 9 - استبصار : ج 4 ، ص 254 - الكافى : ج 7 ، ص 257 ، حديث 10 - الوسائل : ج 18 ، ص 545 ، حديث 5 . ( 2 ) تهذيب الاحكام ، ج 10 ، ص 139 ، حديث 10 ، - الوسائل : ج 18 ، ص 545 ، حديث 6 . ( 3 ) الوسائل : ج 18 ، ص 552 ، باب 5 ، باب كلمه الزنديق و المنافق و الناصب ، حديث 5 - تهذيب الاحكام : ج 10 ، ص 139 ، حديث 11 - اين حديث را شيخ صدوق بطور مرسل نقل نموده است اما در آن روايت آمده است : ثمَّ ارتدّ . رك به من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 91 . ( 4 ) به نقل از الروضة البهية فى شرح اللمعة الدمشقيه ، تأليف شهيد ثانى ، ج 9 ، صص 337 تا 339 .