تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 827

مساهمون:

ص٨٢٧
مختلفى كه در آن سرزمين‌ها زندگى مىكردند ، تسلط يافت . آنگاه بلاد قپچاق [ 1 ] را زير پى نورديد ، پس گروه ديگر به غزنه و بلاد مجاور آن چون هند و سجستان و كرمان تاخت آوردند ، و همه را تسخير كردند و در همه جا دست به قتل و غارت زدند ، و كارهايى كردند كه از به دو خلقت كس مانند آن نشنيده است . علاء الدين محمد خوارزمشاه از آنان بگريخت ، و به جزيره‌اى از درياى طبرستان پيوست ، و در آنجا ببود تا سال 617 كه وفات يافت . به هنگام وفات ، بيست و يك سال از پادشاهىاش گذشته بود . سپس چنگيزخان فرزند او ، جلال الدين را در غزنه منهزم ساخت چنگيز تا كنار رود سند او را تعقيب كرد . جلال الدين از سند بگذشت ، و به هند رفت و خود را از آن قوم برهانيد ، و مدتى در هند بماند . سپس آذربايجان و ارمينيه را در تصرف آورد ، تا آنگاه كه به دست كردى [ 2 ] كشته شد ، و ما آنگاه كه از دولت تتر ، و دولت خاندان خوارزمشاه سخن مىگوييم ، به تفصيل در آن باب سخن خواهيم گفت . و اللّه الموفق بمنه و كرمه .
هامش
[ ( 1 ) ] قنجاق . [ ( 2 ) ] المظفر .
تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 827 | ابن خلدون / عبد المحمد آيتى