خلافت الناصر لدين اللّه
وفات المستضيء بامر اللّه و خلافت الناصر لدين اللّه
المستضيء بامر اللّه ، ابو محمد يوسف بن المستنجد در ذو القعدهء سال 575 پس از نه سال و شش ماه خلافت بمرد . ظهير الدين ، ابن العطار به كار پرداخت و براى پسرش ابو العباس احمد ، بيعت گرفت و او را الناصر لدين اللّه لقب داد . چون الناصر به خلافت نشست ، ظهير الدين بن العطار را بگرفت و به حبس افكند و اموالش را مصادره نمود . روز هجدهم ماه ذو القعده او را از زندان مرده بيرون آوردند و بر سر جنازهء او ريختند ، بگرفتندش و بر زمين كشيدند و بسيار بىحرمتىها نمودند .
پس از او ، استاد الدار ، مجد الدين ابو الفضل بن الصاحب ، زمام امور را به دست گرفت .
او با ابن العطار ، متولى اخذ بيعت براى الناصر بود . به اكناف آفاق رسولان فرستاد ، تا براى الناصر بيعت بستانند . شيخ الشيوخ ، صدر الدين را نزد پهلوان ، صاحب همدان و اصفهان و رى فرستاد . او از بيعت سر بر تافت ، و صدر الدين با او درشتى كرد ، و اصحاب پهلوان را تحريض كرد تا چنانچه از بيعت سر برتابد ، از طاعت او خارج شوند . پهلوان بناچار بيعت كرد ، و به نام او خطبه خواند .
الناصر در سال 583 ، مجد الدين ابو الفضل بن الصاحب را دربند افكند ، و بكشت ، و اموال بسيارى از او بستد . مىگفت : او بر خليفه تحكم مىكند . كسى كه سعايت كرده بود ، عبيد اللّه بن يونس ، از اصحاب و بركشيدگان او بود . عبيد اللّه هم چنان در كار سعايت مجد الدين بود ، تا اينكه عاقبت خليفه او را بكشت . پس از او ابن يونس را وزارت داد ، و او را جلال الدوله لقب داد . كنيهء او ابو المظفر بود . همهء ارباب دولت ، حتى قاضى القضاة در ركاب او در حركت آمدند .