خالد بن ابراهيم را امارت خراسان داد و صالح بن على را حكومت مصر ، و حكومت شام را به عبد اللّه بن على . چون در سال 140 خالد بن ابراهيم بمرد ، عبد الجبار بن عبد الرحمان نيز ، يك سال پس از حكومتش سر به عصيان برداشت ، منصور پسر خود مهدى را به خراسان فرستاد و در مقدمه خازم بن خزيمه برفت و بر عبد الجبار ظفر يافت .
در سال 140 ، سليمان بن على ، عامل بصره بمرد ، و سفيان بن معاويه به جاى او امارت يافت و موسى بن كعب كه در سند بود بمرد ، و پسرش عيينه به جاى او امارت يافت . در سال 142 او نيز سر به شورش برداشت و منصور ، عمر بن حفص بن ابى صفره را به جاى او فرستاد . در اين سال حميد بن قحطبه حكومت مصر يافت . و بر جزيره و ثغور و عواصم ، برادر خود عباس بن محمد را حكومت داد و پيش از او يزيد بن اسيد در آنجا بود . همچنين ، عم خود اسماعيل بن على را از موصل عزل نمود و مالك بن الهيثم الخزاعى را جانشين او ساخت . در سال 143 [ 1 ] ، هيثم بن معاويه را عزل كرد و به جاى او امارت مكه و طايف را به سرى بن عبد اللّه بن الحارث بن العباس داد . او را از يمامه آورد ، و قثم بن العباس بن عبد اللّه بن العباس را از يمن به جاى او فرستاد . نيز حميد بن قحطبه را از مصر عزل نمود ، و نوفل بن فرات را جانشين او ساخت . آنگاه او را نيز عزل نمود و يزيد بن حاتم بن قبيصة بن المهلب بن ابى صفره را ، به جاى او امارت داد . در سال 145 ، محمد بن خالد بن عبد اللّه القسرى را حكومت مدينه بخشيد ، ولى در موضوع محمد بن عبد اللّه بن الحسن [ 2 ] او را بر كنار ساخت و رياح بن عثمان المزنى را جانشين او كرد . چون او به دست اصحاب محمد المهدى كشته شد ، عبد اللّه بن الربيع الحارثى را به مدينه فرستاد . چون در سال 145 ابراهيم برادر محمد المهدى كشته شد ، منصور سالم بن قتيبة الباهلى را امارت بصره داد ، و پسرش جعفر را به جاى مالك بن الهيثم فرستاد و با او حرب بن عبد اللّه را كه از اكابر سردارانش بود ، روانه ساخت .
پس در سال 146 ، سالم بن قتيبه را از بصره عزل نمود و محمد بن سليمان را جانشين او ساخت ، و عبد اللّه بن الربيع را از مدينه عزل نمود و جعفر بن سليمان را به جاى او فرستاد ، و سرى بن عبد اللّه را از مكه عزل نمود و عم خود عبد الصمد بن على را به مكه فرستاد .
در سال 147 منصور ، محمد بن سليمان بن على را به جاى عيسى بن موسى به كوفه فرستاد زيرا به سبب موضوع ولايتعهدى ، بر عيسى خشم گرفته بود . و محمد بن السفاح را به جاى محمد بن سليمان بن بصره فرستاد . اما او از اين شغل استعفا خواست و به بغداد مراجعت كرد . و پس از چندى بمرد . او عقبة بن سلم [ 3 ] را به جاى خود در بصره نهاده بود ، منصور نيز آن را تصويب فرمود ، و جعفر بن سليمان را امارت مدينه داد .
در سال 148 ، بدان سبب كه كردها در اطراف فساد كرده بودند ، خالد بن برمك را
هامش
[ ( 1 ) ] 146 .
[ ( 2 ) ] محمد بن ابى الحسن .
[ ( 3 ) ] سالم .