دولت بنى عباس
خبر از بنى عباس ، از دولتهاى اسلام در اين طبقه ، يعنى طبقهء سوم از عرب و آغاز كارشان و پديد آمدن دولتشان و پرداختن به اخبار و وقايع آنان
چنان كه پيش از اين گفتيم ، دولت عباسى از دولتهاى شيعه است و از كيسانيه بيرون آمده است . كيسانيه بعد از على ، به امامت محمد بن الحنفيه فرزند على بن ابى طالب معتقد بودند . بعد از محمد امامت به پسرش ابو هاشم عبد اللّه رسيد و بعد از او به وصيت او ، به محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس ، و بعد از محمد بن على به پسرش ابراهيم الامام بن محمد بن على و بعد از او ، به برادرش ابو العباس سفاح و او به عبد اللّه الحارثيه معروف است .
ترتيب آن نزد اين كيسانيه چنين است . آنان را حرماقيه ( ؟ ) نيز مىگويند . منسوب به ابو مسلم كه حرماق ( ؟ ) لقب داشت . بنى عباس را شيعيانى است از مردم خراسان موسوم به راونديه . اينان مىپندارند سزاوارترين كس به امامت ، بعد از پيامبر ( ص ) عباس بود زيرا به دليل اين آيه :
« أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ »
، عباس وارث پيغمبر است ولى مردم مانع شدند كه او به خلافت رسد و بدين گونه بر او ستم كردند و خداوند آن حق را به فرزندش بازگردانيد . راونديه ، از ابو بكر و عمر و عثمان بيزارى مىجويند ولى بيعت با على را تصويب مىكنند زيرا عباس به او گفته است : اى برادرزاده ، بيا تا با تو بيعت كنم تا آن دو با تو مخالفت نتوانند . و نيز بنا بر گفتهء داود بن على ، - عموى خليفه - بر منبر كوفه ، آنگاه كه با سفاح بيعت مىكردند گفت : اى مردم كوفه بعد از رسول خدا ( ص ) ، امامى در ميان شما برنخاست مگر على بن ابى طالب و اين مرد ، كه در ميان شما بدين امر برخاسته است : يعنى سفاح .