از اعمال بلقاء كه مسكن او بود ، ديدار كرد . در آنجا كه بود بيمار گرديد و وصيت كرد كه امر امامت بعد از او به محمد بن على مىرسد و در آنجا وفات نمود . ابو هاشم به شيعيان خود در عراق و خراسان اعلام كرده بود كه امامت بعد از او به محمد بن على خواهد رسيد ، اين بود كه چون وفات كرد ، شيعه آهنگ محمد بن على كردند و نهانى با او بيعت نمودند . او از ميان آنان داعيانى به اطراف گسيل داشت . اين واقعه در سال صد هجرى در ايام عمر بن عبد العزيز بود . عموم خراسانيان دعوت او را پذيرا آمدند . محمد بن على نقيبانى را كه معين كرده بود به نزد آنان فرستاد و كارشان در آنجا بالا گرفت .
محمد بن على در سال 124 بمرد و پسرش ابراهيم را به جانشينى معين كرد داعيان را نيز بدين امر توصيه فرمود . اين ابراهيم را امام مىخواندند . آنگاه ابو مسلم را از جانب خود نزد داعيان به خراسان فرستاد تا دعوت او را بر پاى دارد . مروان بن محمد ابراهيم امام را دستگير كرد و در حران [ 1 ] به زندان افكند . او پس از يك سال در زندان بمرد . ابو مسلم خراسان را در تصرف آورد و به عراق لشكر آورد و عراق را نيز تسخير كرد . و ما پيش از اين ، در اين باب سخن گفتهايم . بنى اميه مغلوب شدند و دولتشان منقرض گرديد .
هامش
[ ( 1 ) ] خراسان .