بيعت كردند . محارب ، سپس به كرمان رفت و آنجا را مورد تاخت و تاز خود قرار داد . برخى از سران مردم شام هم به او پيوستند . آنگاه به سوى سالم بن المسيب ، عامل عبد اللّه بن عمر بن عبد العزيز كه در شيراز بود ، لشكر كشيد و به سال 128 او را به قتل آورد . پس ، محارب به اصفهان رفت و عبد اللّه بن معاويه پس از آن كه برادر خود ، حسن بن معاويه را امارت جبال داد ، به اصطخر رفت و در آنجا فرود آمد . بنى هاشم و ديگران نزد او اجتماع كردند . او نيز به جمعآورى خراج و تعيين عمال پرداخت . منصور بن جمهور و سليمان بن هشام نيز با او بودند . نيز شيبان بن عبد العزيز الخارجى و ابو جعفر المنصور و عبد اللّه و عيسى پسران على بن عبد اللّه بن العباس به دو پيوستند .
چون يزيد بن عمر بن هبيره به حكومت عراق رسيد ، نباتة بن حنظلة الكلابى را به اهواز فرستاد تا با عبد اللّه بن معاويه بجنگد . اين خبر به سليمان بن حبيب كه در اهواز بود ، رسيد . داود بن حاتم را براى مقابله با نباته بفرستاد . در اين نبرد داود كشته شد و سليمان از اهواز به شهر شاپور [ 1 ] گريخت . كردان ( عشاير ) بر آنجا مستولى شده بودند . سليمان كردان ( عشاير ) را از آنجا براند و با عبد اللّه بن معاويه بيعت نمود . عبد اللّه نيز برادر خود يزيد بن معاويه را بدانجا فرستاد . سپس ، محارب بن موسى از عبد اللّه بن معاويه جدا شد و جماعتى گرد آورد و قصد شهر شاپور نمود . يزيد بن معاويه با او رو به رو شد و محارب منهزم گرديد و به كرمان شد و در آنجا درنگ كرد تا محمد بن اشعث بيامد . آنگاه همراه او شد ولى از او نيز جدا گرديد . محمد بن اشعث چون بر او دست يافت ، او را با بيست و چهار پسرش بكشت .
يزيد بن عمر بن هبيره ، پس از نباتة بن حنظله پسر خود داود بن يزيد را با سپاهى به سوى عبد اللّه بن معاويه فرستاد . مقدمهء اين سپاه ، به سردارى داود بن ضباره بود . و معن بن زائده را از سويى ديگر فرستاد . اينان ، با عبد اللّه بن معاويه نبرد كردند و او را منهزم ساختند و جمعى را اسير كرده ، جمعى را كشتند . منصور بن جمهور به سند گريخت و عبد الرحمان بن يزيد بن عمان رفت و عمرو بن سهل بن عبد العزيز بن مروان به مصر . اسيران را نزد يزيد بن عمر بن هبيره فرستادند ، او نيز آزادشان نمود . عبد اللّه بن معاويه ، از فارس به خراسان آمد . و معن بن زائده در طلب منصور بن جمهور روان گرديد . از كسانى كه با عبد اللّه بن معاويه اسير شدند ، يكى عبد اللّه بن على بن عبد اللّه بن عباس بود . حرب بن قطن الهلالى او را شفاعت كرد و ابن ضباره او را به دو بخشيد . عبد اللّه بن على زبان به نكوهش عبد اللّه بن معاويه گشود و ياران او را به لواطه متهم ساخت . و كسى نزد ابن هبيره فرستاد تا او را آگاه سازد . ابن ضباره ، به طلب عبد اللّه بن معاويه به شيراز رفت ، و او را در شهر محاصره مىنمود . ولى عبد اللّه بن معاويه از شهر بگريخت . برادرش حسن و يزيد و جماعتى از يارانش با او بودند . پس ، از طريق بيابان
هامش
[ ( 1 ) ] نيشابور .