[ باب هشتم ] فصل در پيدا كردن راه خداى كه مسلوك روندگان و مسلك بينندگانست
( 105 ) "
قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي
" ، "
إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ
" ، "
قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها
" . بدان كه آدمى اگر چه به جهت كثافت بدن از جنس بهائم و انعامست ، اما ازيشان ممتازست بدانكه روح نفسانيش مستعد فيضان روح قدسيست . و اگر چه به جهت لطافت نفس با ملائكه آسمانها مساهمست ، اما ازيشان بدين صفت ممتازست كه بهر طور مىتواند بر آمد ، و بهر صورت مىشايد كه گرايد ، و سير در مقامات كونى و تطور در اطوار ملكى و ملكوتى و معارج نفسانى و روحانى مىكند ، و تخلق باخلاق الهى و تعلم اسماء ربانى او را ممكنست ، كه "
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها
" . و هر ملكى را به غير از يك مقام مقرر