نيست ، كه "
وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ
" ، و هر يك ازيشان بيش از يك اسم تعليم نگرفتهاند ، كه "
قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
" . و اشاره بدين معنى در كلام امير المؤمنين عليه السلام است ، كه " فمنهم سجود لا يركعون و ركوع لا يسجدون " .
( 106 ) و نيز انسان از جمله ممكنات مخصوص است بدانكه امتزاج حقيقت وى از دو روح گشته ، يكى روح حيوانى فانى ، و ديگرى روح ملكى باقى ، و ازين جهت وى را هر زمان خلقى و لبسى تازه و موتى و حياتى مجدد مىباشد ، و وى را ترقى از منزلى بمنزلى دست مىدهد ، و رحلت از مقامى بمقامى روى مىنمايد ، و از نشاه بنشاه تحول مىكند .
" لقد صار قلبى قابلا كل صورة * فمرعى لغزلان و ديرا لرهبان "
( 107 ) تا وقتى كه بوسيله اين فناها از همه منازل كونى و مقامات خلقى در مىگذرد ، و شروع در منازل ملكوتى و سير در اسماء الهى و تخلق باخلاق الله مىنمايد تا بمقام فناى كلى و بقاى ابدى مىرسد ، و در موطن حقيقى "
إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
" قرار مىگيرد .
از جمادى مردم و نامى شدم * وز نما مردم زحيوان سر زدم