نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 135

خِفْتُم الَّا تُقْسِطُوا فِى الْيَتامى » كه آيه سوم مىباشد متصل به آيه 127 همين سوره « وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِى النِساءِ قُلْ اللّهُ يُفْتِيْكُمْ فيهِنَّ » . « 1 » مقصودشان اين است كه آيات قرآن از حيث مفهوم بعضى از بعض ديگر پيوسته‌اند ، و آن به خاطر آن است كه بعضى آيات قرآن روشنگر مراد بعضى آيات ديگر است مانند « مُبَيَّن » براى « مُجْمَل » و مانند « مُقَيَّد » براى « مُطْلَقْ » . و مثل « خاصّ » براى « عامّ » . امير المؤمنين على عليه السلام فرموده است : « كتاب خدا ( قرآن ) است كه شما را به حق بينا و گويا و شنوا مىكند ، و بعضى از آيات آن به وسيلهء بعض ديگر گويا ، و برخى هم بر برخى ديگر گواه ( براى تفسير بعضى از آيات قرآن بايد از معانى و مضامين ديگر استفاده كرد و شاهد آورد . ) و با احكام الهى اختلاف نداشته و پيرو خود را نيز از راه خدا جدا نگرداند و او را به گمراهى نكشاند » . « 2 » مقصود از فرموده آن حضرت « بعضى از آيات آن شاهد بعضى ديگرند » اين است كه پاره‌اى از آن به راستى و درستى بعضى ديگر گواهى مىدهد و بر خلاف آن نمىباشد چنان كه خداوند فرموده : « افَلا يَتَدّبَّرُونَ الْقُرآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِاللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كثيراً » . « 3 » همچنين خداوند فرموده : « ذلِكَ بِانَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ انَّ الَّذينَ اخْتَلَفُوا فى الكِتابِ لَفى شِقاقٍ