نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 138

خود از حديث انَس درآورده است كه گويد : يك وقت پيامبر خدا صلي الله عليه و سلم فرمود : « هم اكنون سوره‌اى بر من نازل گرديد و ( هنگامى كه شروع به خواندن كرد ابتدا فرمود ) : بسم اللّه الرحمن الرحيم » . ابو داود به اسناد صحيح از ابن عباس روايت كرده : كه پيامبر خدا ، جدا شدن سوره‌اى از سوره ديگر را نمىشناخت - و در روايتى پايان يافتن سوره‌اى را نمىدانست - تا اينكه بسم اللّه الرحمن الرحيم بر او نازل مىگشت . دارقطنى از حديث ابو هريره روايت كرده كه گويد : پيامبر خدا صلي الله عليه و سلم فرمود : هرگاه خواستيد ( سوره الحمدللّه ) را بخوانيد « بسم اللّه الرحمن الرحيم » را هم بخوانيد ، زيرا سورهء حمد « امّ القرآن » و « سبع المثانى » « 1 » و « بسم اللّه الرحمن الرحيم » يكى از آيات آن مىباشد . از علماء مدينه - مالك و غير او ، و از علماء شام اوزاعى و ديگران ، و از قُرّاء بصره ابو عمر و يعقوب معتقدند به اينكه بسم اللّه . . . يك آيه جداگانه‌ايست كه براى بيان سرآغاز سوره‌ها و جدائى انداختن بين آنها نازل گشته ، و حنفيّه هم به