تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤

قرآن را صحابه جمع نكرده‌اند

گذشته از همه اينها اگر كار جمع آورى و ترتيب سوره‌هاى قرآن در زمان پيغمبر صورت نگرفته باشد و چنانچه عدّه بسيار اندكى بدون دقّت و رسيدن به كُنْه مطلب پنداشته‌اند بعد از درگذشت آن جناب صحابه آن را براساس نظر خود مرتب كرده باشند ، ديگر فرمودهء خداوند : « فأتوا بسوره » . « 1 » « بعشر سور » « 2 » و مانند اين دو آيه مفهومى ندارد . سيوطى در اتقان ، فصل نخست از نوع هيجدهم گويد : اجماع و روايات مترادف بر اين دلالت دارند كه ترتيب آيات توقيفى ، مستند به تعيين پيغمبراكرم صلي الله عليه و سلم در ترتيب نزول است و ترديدى در آن نيست و بسيارى از علماء آن را در آثار خود آورده‌اند از جمله زركشى در البرهان ادعاى اجماع كرده و ابو جعفرابن الزبير در كتاب مناسبات خود چنين گفته است : « ترتيب آيات و سوره‌هاى قرآن به توقيف و آگاهى خود پيغمبر و فرمان او انجام شد و در اين مورد بين مسلمين خلافى نيست » . « 3 »

پيوند آيات به يكديگر

اگر بسيارى اوقات در كُتُب تفسير و شرحها آوائى پرده گوش‌ات را مىكوبد كه اين آيه به فلان آيه پيوسته است و آن آيه به اين آيه مثلًا : طبرسى در مجمع البيان « 4 » گويد : فرمودهء خداوند در سوره نساء ( 4 ) : « وَانْ

هامش
( 1 ) - يونس : 39
( 2 ) - هود 11 : 16
( 3 ) - اتقان
( 4 ) - مجمع البيان 4 : 5 ، ترجمه آيه : و اگر مىترسيد كه در مورد يتيمان رعايت عدالت‌نكنيد . نساء 4 : 3