42 . كفاية الأثر - به نقل از عبد اللَّه بن عبّاس - : بر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در آمدم و حسن عليه السلام بر گردن و حسين عليه السلام بر روى ران ايشان بود . پيامبر صلى اللَّه عليه و آله صورت و دهان آن دو را مىبوسيد و مىفرمود : « خدايا ! دوستدار اين دو را دوست بدار و دشمن آنان را دشمن بدار » .
سپس فرمود : « اى ابن عبّاس ! گويى مىبينم كه موى سپيد مَحاسنش از خونش خضاب شده و دعوت مىكند ؛ امّا پاسخى نمىيابد ، و يارى مىطلبد ؛ امّا يارى نمىشود » .
گفتم : اى پيامبر خدا ! چه كسانى اين كارها را مىكنند ؟
فرمود : « بَدان امّتم ! آنان را چه مىشود ؟ خدا ، شفاعتم را شامل ايشان نكند ! » . « 1 »
2 / 14 پيشگويى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله درباره مزار او و زائرانش
43 . الإرشاد : پيامبر صلى اللَّه عليه و آله روزى نشسته بود و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام گِردش را گرفته بودند . پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به آنان فرمود : « شما در چه حالى خواهيد بود ، هنگامى كه بر خاك بيفتيد و مرقدهايتان پراكنده شود ؟ » .
حسين عليه السلام به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله گفت : ما به مرگ طبيعى مىميريم ، يا كشته مىشويم ؟
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « پسركم ! تو به ستم ، كشته مىشوى و برادرت نيز به ستم ، كشته مىشود و فرزندانتان در زمين ، رانده و پراكنده مىشوند » .
حسين عليه السلام گفت : چه كسى ما را مىكشد ، اى پيامبر خدا ؟
هامش
( 1 )
دَخَلتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى اللَّه عليه و آله وَالحَسَنُ عليه السلام عَلى عاتِقِهِ ، وَالحُسَينُ عليه السلام عَلى فَخِذِهِ ، يَلثِمُهُما ويُقَبِّلُهُما ، ويَقولُ : اللَّهُمَّ والِ مَن والاهُما ، وعادِ مَن عاداهُما ، ثُمَّ قالَ : يَابنَ عَبّاسٍ ، كَأَنّي بِهِ وقَد خُضِبَت شَيبَتُهُ مِن دَمِهِ ، يَدعو فَلا يُجابُ ، ويَستَنصِرُ فَلا يُنصَرُ . قُلتُ : مَن يَفعَلُ ذلِكَ يا رَسولَ اللَّهِ ؟
قالَ : شِرارُ امَّتي ، ما لَهُم ؟ لا أنالَهُمُ اللَّهُ شَفاعَتي ! 42
( كفاية الأثر : ص 16 ، مستدرك الوسائل : ج 10 ص 276 ح 12009 ) .