37 . كنز العمّال - به نقل از ابن عمرو ، از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله - : « يزيد ! خداوند ، يزيد ، آن طعنهزن نفرينگو را بركت ندهد ! هان ! خبر درگذشت محبوبم و فرزند نازنينم ، حسين ، به من رسيد . خاكِ مَرقدش را برايم آوردند و قاتلش را ديدم . هان كه او پيش چشم گروهى كشته نمىشود و يارىاش نمىكنند ، جز آن كه خدا همه آنان را كيفر مىدهد ! « 1 »
و - واى بر قاتل او !
38 . الأمالى ، شجرى - به سندش ، از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله - : فرزندم حسين ، در پشت كوفه كشته مىشود . واى بر قاتلش و واگذارندهاش و رها كننده يارىاش ! « 2 »
39 . عيون أخبار الرضا عليه السلام - به سندش ، از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله - : قاتل حسين بن على ، در تابوتى از آتش است و نيمى از عذاب دنيائيان را دارد و دست و پايش را با زنجيرهاى آتشين مىبندند و در آتش ، سرنگونش مىكنند تا به قعر دوزخ برسد و بويى دارد كه دوزخيان از گند آن ، به خدايشان پناه مىبرند و او در آن جا جاودان و چشنده عذاب دردناك است ، همراه همه كسانى كه به كشتن او ( حسين عليه السلام ) كمك و تحريك كردهاند .
هر گاه پوستشان مىسوزد ، خداوند ، پوست ديگرى به جايش مىرويانَد تا دوباره عذاب دردناك را بچشند و حتّى لحظهاى عذاب از آنان برداشته نمىشود و آب جوشان دوزخ به آنها نوشانده مىشود . پس واى بر آنان از عذاب خداى متعال در دوزخ ! « 3 »
هامش
( 1 )
يَزيدُ ، لا بارَكَ اللَّهُ في يَزيدَ ! الطَّعّانِ اللَّعّانِ ، أما إنَّهُ نُعِيَ إلَيَّ حَبيبي وسُخَيلي حُسَينٌ ، اتيتُ بِتُربَتِهِ ورَأَيتُ قاتِلَهُ ، أما إنَّهُ لا يُقتَلُ بَينَ ظَهرانَي قَومٍ فَلا يَنصُرونَهُ إلّا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِعِقابٍ 37
( كنز العمّال : ج 12 ص 128 ح 34324 ) .
( 2 )
يُقتَلُ ابنِيَ الحُسَينُ بِظَهرِ الكوفَةِ ، الوَيلُ لِقاتِلِهِ ، وخاذِلِهِ ، وتارِكِ نُصرَتِهِ 38
( الأمالى ، شجرى : ج 1 ص 183 ، الحدائق الوردية : ج 1 ص 117 ) .
( 3 )
إنَّ قاتِلَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام في تابوتٍ مِن نارٍ ، عَلَيهِ نِصفُ عَذابِ أهلِ الدُّنيا ، وقَد شُدَّت يَداهُ ورِجلاهُ بِسَلاسِلَ مِن نارٍ ، مُنَكَّسٍ فِي النّارِ ، حَتّى يَقَعَ في قَعرِ جَهَنَّمَ ، ولَهُ ريحٌ يَتَعَوَّذُ أهلُ النّارِ إلى رَبِّهِم مِن شِدَّةِ نَتنِهِ ، وهُوَ فيها خالِدٌ ذائِقُ العَذابِ الأَليمِ ، مَعَ جَميعِ مَن شايَعَ عَلى قَتلِهِ ، كُلَّما نَضِجَت جُلودُهُم بَدَّلَ اللَّهُ عزّوجلّ عَلَيهِمُ الجُلودَ ، حَتّى يَذوقُوا العَذابَ الأَليمَ ، لا يُفَتَّرُ عَنهُم ساعَةً ، ويُسقَونَ مِن حَميمِ جَهَنَّمَ ، فَالوَيلُ لَهُم مِن عَذابِ اللَّهِ تَعالى فِي النّارِ 39
( عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج 2 ص 47 ح 178 ؛ المناقب ، ابن مغازلى : ص 66 ح 95 ) .