على ( ع ) دشمنى مىكردند ، عقيده داشتند ايشان قاتل عثمان است يا دستكم به كشتن او كمك كرده است . اين نكته را نيز بايد در نظر گرفت كه برخى از بستگان آنان در جنگ با على ( ع ) كشته شده بودند . بنابراين ناصبىها به گمان خود دشمنىشان از روى ديندارى بوده است . « 1 »
بايد از اين همه تعصب و جفا به اميرمؤمنان على ( ع ) تعجب كرد . لباس دين و تقوا پوشاندن به دشمنان اهلبيت ( عليهم السلام ) و تحريف سخنان رسول خدا ( ص ) با هيچ منطق و دستور اسلامى سازگار نيست . براى درك بهتر و بيشتر اين استنباط ، توجه به چند نكته ضرورى است :
1 . ابنحجر سخن پيامبر ( ص ) را كه مطلق و عام است و بيشتر مسلمانان آن را پذيرفتهاند و به آن استناد مىدهند ، در راستاى تمايلات نفسانى و مذهبىاش مصادره و تحريف كرده است تا به نتيجه دلخواهش دست يابد .
2 . عملكرد امام ( ع ) را كه صحابى پيامبر ( ص ) و خليفه مسلمانان بوده است ، به سبب تبرئه ناصبىهاى سنى و دفاع از وثاقت آنان ، رفتارى دنيوى ، براى تضعيف اسلام و متفاوت از حكومت پيامبر ( ص ) و حتى سه خليفه نخست ارزيابى كرده و زير سؤال برده است ؛ زيرا اگر كارهاى امام ( ع ) در راستاى نصرت پيامبر ( ص ) و اسلام بود ، دنيوى نبود و دشمنش نيز دشمن پيامبر ( ص ) و اسلام محسوب مىشد . با اين بيان ، امام در نبردهايش به خطا رفته و بىگناهان فراوانى را كشته است ؛ ازاينرو
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب ، ج 8 ، ص 411 .