تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقش شيعه در تاريخ نگارى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
حضرت دشمنى داشت و در خانه ابومسعود سخنى بر زبان آورد كه عمار غضبناك شد و او را فاسق ناميد . « ابوعبدالرحمان عبدالله بن حبيب سلمى » ، قارى قرآن ( م . 74 ه . ق ) بغض و كينه امام را داشت و معتقد بود آنچه باعث شده است تا امام على ( ع ) خون‌هاى بسيارى بريزد ، سخن پيامبر ( ص ) به اصحاب بدر بود كه فرمود : « اعملوا ما شئتم فقد غفر لكم » . « ابوعمرو أسود بن يزيد ابن قيس نخعى كوفى » ( م . حدود 75 ه . ق ) از فقهاى كوفه كه بغض و كينه امام را در دل داشت ، آن حضرت را يارى نكرد و سب مىنمود ، « ابووائل شقيق بن سلمه اسدى » ( م . 83 ه . ق ) ، از فقهاى كوفه ، با امام دشمنى مىكرد و با خوارج نهروان همراه شد ، اما پيش از جنگ از آنان جدا گشت ، « ابواسماعيل مرة بن شراحيل همدانى كوفى » معروف به مرةالطيب و مرةالخير ( م . حدود 90 ه . ق ) ، از فقهاى كوفه ، كه بغض و كينه امام را در دل داشت و مىگفت : « لأن يكون علي جَمَلا يستقي عليه اهله خير له مما كان عليه / أما علي فسبقنا بحسناته و ابتلينا نحن ( و ابتلانا ) بسيئاته » ، « ابوبردة بن ابىموسى اشعرى » ( م . 103 ه . ق ) به گفته ابن ابىالحديد ، دشمنى با حضرت را از پدرش به ارث برده و از كسانى بود كه امام را كافر مىدانست ؛ قال ابوبرده لزياد : « اشهد أن حجر بن عدي قد كفر بالله كفرة صلعاء ، قال عبدالرحمن بن جندب : عنى بذلك كفرة علي بن ابيطالب لانه كان أصلع » . « ابوبكر بن ابىموسى اشعرى » ( م . 106 ه . ق ) كسى كه دست ابوالغاديه جهنى را به سبب قتل عمار بوسيد ، « ابواميه شريح قاضى » ( م . حدود 80 ه . ق ) ، « ابوبحريه عبدالله بن قيس كندى سكونى تراغمى شامى » ، « ابومعبد عبدالله بن عكيم جهنى » ، « ابوعبدالله قيس ابن ابىحازم كوفى » ( م . حدود 90 ه . ق ) ، « عبدالله بن شقيق عقيلى بصرى »
نقش شيعه در تاريخ نگارى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 186 | محمد غفورى