تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقش شيعه در تاريخ نگارى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
نكته دوم اينكه نورولى ديدگاه‌هاى سيوطى را براى تأييد فرمان حضرت ( ص ) آورده ، درحالىكه گفت‌وگوهاى ميان پيامبر ( ص ) و اصحاب را ناديده گرفته و نياورده است . « 1 » نكته سوم : پيش از آنكه امثال نورولى اين‌گونه اخبار را جعلى بنامند ، برخى اسلافشان چنين كرده‌اند . ابن‌جوزى در كتاب « الموضوعات » اين روايت را جعلى خوانده و مدعى شده رافضىها در تقابل با روايتى كه نشان دهنده مسدود نشدن در خانه ابوبكر است ، اين روايت را جعل كرده‌اند « 2 » ؛ يعنى قضيه را كاملًا وارونه كرده است . ابن‌جوزى حتى اين احتمال را مطرح نمىداند كه شايد پيروان خلفا براى رقابت با على ( ع ) و اهل‌بيت ( عليهم السلام ) خبرى به سود ابوبكر جعل كرده باشند . اما ابن‌حجر به سبب كثرت طرق اين خبر ، به شدت با ابن‌جوزى مخالفت كرده است و اسناد حديث سعد بن ابىوقاص را كه ابن‌حنبل و نسائى گزارش كرده‌اند ، قوى مىداند و همه رجال موجود در سند گزارش طبرانى و نيز رجال حديث ابن‌عباس و برخى ديگر را موثق مىشمارد . ابن‌حجر ، ابن‌جوزى را به خطاى شنيع متهم مىكند و مىگويد تصور اينكه رافضه در تقابل با بكريه ( طرفداران ابوبكر ) آن را ساخته باشند ، توهم است و ابن‌جوزى با اين اشتباه ، راه مردود شمردن احاديث صحيح را پيموده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . الدر المنثور ، ج 5 ، ص 97 . ( 2 ) . الموضوعات ، ابن‌جوزى ، ج 1 ، ص 366 . ( 3 ) . فتح البارى ، ج 7 ، صص 12 و 13 ؛ القول المسدد ، ابن حجر ، ص 29 .