مصاف باز داريم ؛ تا به هيچ حال از لشكر محمّد پشت ندهيم ؛ يا جمله سر بنهيم و اگر نه يك بار انتقام خود باز خواهيم . » « 1 » محمّد بن جرير طبرى مىنويسد :
« قريشيان با همهء كسان خود از حبشيان و بنىكنانه و اهل تهامه برون شدند و زنان را نيز همراه بردند ؛ كه مردان را تحريك كنند و مانع فرارشان باشند . » « 2 » و برهانالدّين حلبى نوشت : « و خرج معهم النساء بالدفوف » .
سپس به گفتهء سبط بن الجوزى استناد كرده كه :
« و ساروا بالقيان و الدفوف و المعازف و الخمور و البغايا » . « 3 » تقريباً همهء منابع تاريخى اتّفاق نظر دارند كه پانزده نفر از زنانِ بزرگان قريش با لشكر همراهى كردند ؛ كه از جملهء آنان بود هند همسر ابوسفيان ، امّحكيم بنت طارق همسر عكرمه ، سلافة همسر طلحة ابن ابىطلحه و امّمصعب بن عمير . فاطمه بنت وليد همسر حارث بن هشام ، بره همسر صفوان و ريطة كه با عمرو بن عاص مربوط بود .
حلبى مىنويسد :
« أمّ مصعب بن عمير يبكين قتلى بدر و ينحن عليهم يحرضنهم على القتال و عدم الهزيمة و الفرار » . « 4 » ابنسعد از اين همراهى سخن به ميان آورده است ؛ آنجا كه مىگويد :
هامش
( 1 ) . « السيرة النّبويه » ، ترجمهء پارسى ، ص 646
( 2 ) . « تاريخ الرّسل و الملوك » ، ج 3 ، ص 1015
( 3 ) . « نوازندگان و دف و ساز و باده و زنان بدكاره را با خود همراه كردند » . نك : همان ، مجلّد الثّانى ، ص 489
( 4 ) . « زنان ، از جمله امّمصعب بر كشتگان بدر مويه مىكردند و نوحه سر مىدادند و ايشان را به نبرد و جلوگيرى از فرار و شكست ، ترغيب مىنمودند » . نك : همان .