فصل چهارم ؛ چاه بُضاعه
الف : بضاعه
ياقوت حموى ، « 1 » ابناثير « 2 » و طريحى ، « 3 » قرائت مشهور « بضاعه » را به ضمّ باء دانستهاند و همگان بر اينكه نام چاهى مشهور در مدينه است ، اتّفاق نظر دارند . « 4 » ابنفقيه در مختصرالبلدان ، موقعيّت جغرافيايى چاه بُضاعه را در عقيق دانسته و اينكه مانند غرس :
« بالمدينة و كانوا يستشفون بمائها » به موقعيّت تاريخى - دينى آن اشارتى قابل توجّه دارد . موقعيّت مذكور مستند به اسنادى است كه بعض حديثنگاران از زندگى پيامبر آوردهاند :
1 . در سننالنسائى از ابن ابىسعيد الْخُدْرى به نقل از پدرش آمده است :
« قال : مررت بالنّبيّ - صلّىاللَّهعليه [ وآله ] وسلّم - وهو يتوضأ من بئر بُضَاعة فقلت : أتتوضأ منها و هي يطرح فيها ما يكره من النتن ؟ فقال : الماء
هامش
( 1 ) . در كتاب معجم البلدان ، ج 1 ، ص 442
( 2 ) . در النّهايه ، ج 1 ، ص 134
( 3 ) . در مجمعالبحرين ، چاپ سنگى ، ص 345
( 4 ) . قزوينى ، آثار البلاد ، ص 107 . و نيز : زمخشرى ، الجبال و الأمكنة والمياه ، ص 11 ، چاپ نجف ، 1357 ق .