مسجد مزبور اشاره شده ، ادامه داشته است . على بن موسى « 1 » تنها گفته است كه مسجد المعرس در سمت قبلى مسجد شجره است .
به هر حال مسلّم است كه معرّس بنايى داشته ؛ امّا چگونه و با چه ديرينهء تاريخى ، معلوم نيست .
پ : مكان فعلى
از آن ايّام آثار بناى مسجد به صورتى فراموش شده كه ديگر توجّهى در اذهان زائران و شهروندان مدينه در اين خصوص وجود نداشت . تنها شمّهاى از شرح اين هجران را در كتاب « المدينه بين الماضى و الحاضر » ، كه پژوهشگرى آن را ابراهيمبن على العياشى - اهل مدينه - انجام داده است ، يافتم .
پساز پژوهشهاى فراوان در ذيقعده ، ذيحجّه و محرّم سالهاى 1395 / 1396 ق .
روزهاى متعدّدى به كاوش غرب مدينه تا شعاع 20 كيلومترى پرداختم ؛ ولى محلّ مسجد معلومم نشد . از هر كسى سؤال كردم ، يا با تعجّب اظهار بىاطّلاعى مىكرد و يا چنين چيزى را انكار مىنمود .
پس از مأيوس شدن ، ادامهء جستجو را ترك كردم تا سر فرصت در ايران ، منابع مختلف را جمعبندى كنم و دوباره به محل بازگردم .
در شعبان 1398 ق . جهت زيارت و انجام تحقيقات فرهنگى در خصوص نسخههاى خطّىِ فارسى در كتابخانههاى العامه و « عارف حكمت » مدينه ، عازم ديار پيامبر شدم و آنگاه به ذىالحليفه رفتم . كاوش و تلاشهاى عينى ، مرا به محلّ مسجد رهنمون نساخت ؛ تا اينكه در مسجد شجره مُحرم شدم و در آخرين لحظات وداع ، در گرماى 50 درجهء تيرماه 1357 در وادى ذوالحليفه ، مصمّم به جستجوى اطراف مسجد تا شعاع يك كيلومترى شدم . نشانى از محلّ مسجد نبود .
چون براى رفع گرمازدگى به مسجد شجره بازگشتم و مشغول زير و رو كردن
هامش
( 1 ) . وصف المدينة المنوره ، ص 16