تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 370

مساهمون:

ص٣٧٠
در اين نكته ، برخى از مسلمانان راضى نبودند كه پيامبر صلى الله عليه و آله تا اين حد تسليم خواستهء سهيل شود . ولى پيامبر صلى الله عليه و آله با در نظر گرفتن يك رشته مصالح عالى - كه بعداً تشريح مىشود خواستهء سهيل را پذيرفت و به على عليه السلام دستور داد كه لفظ « رسول اللَّه » را پاك كند . در اين لحظه على عليه السلام با كمال ادب عرض كرد : مرا ياراى چنين جسارت نيست ، كه رسالت و نبوت تو را از پهلوى نام مباركت محو كنم . پيامبر صلى الله عليه و آله از على عليه السلام خواست كه انگشت او را روى آن بگذارد تا او شخصاً آن را پاك كند و على عليه السلام انگشت پيامبر صلى الله عليه و آله را روى آن لفظ گذارد و پيامبر صلى الله عليه و آله لقب « رسول اللَّه » را پاك نمود . « 1 » گذشت و مسالمتى كه رهبر عاليقدر اسلام ، در تنظيم اين پيمان از خود نشان داد ، در تمام جهان بىسابقه بود . زيرا او در گرو افكار مادى و احساسات نفسانى نبود ، و مىدانست كه واقعيات و حقايق ، با نوشتن و پاك كردن عوض نمىشود . از اين جهت ، براى حفظ پايه‌هاى صلح در برابر تمام سخت‌گيرىهاى سهيل ، از در مسالمت وارد شد ، و گفتار او را پذيرفت .

تاريخ تكرار مىشود

نخستين شاگرد ممتاز مكتب پيامبر صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام با همين گرفتارى روبرو گرديد . از اين نظر ، نسخهء دوم نفس نبوى ، در مراحل زيادى با هم تطابق پيدا نمود . در آن لحظه كه امير مؤمنان از پاك كردن لفظ « رسول اللَّه » امتناع ورزيد ، پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله رو به على صلى الله عليه و آله كرد و از آيندهء پسر عم خود على عليه السلام كه كاملًا با وضع پيامبر صلى الله عليه و آله مشابه بود ، چنين گزارش داد : على ! فرزندان اين گروه تو را به چنين امرى دعوت مىنمايند و تو با كمال مظلوميت به چنين كارى تن مىدهى . « 2 »
هامش
( 1 ) . « ارشاد مفيد » / 60 ؛ « اعلام الورى » ، 106 ؛ « بحار » ، ج 20 / 368 ، طبرى در اين قسمت دچار اشتباه شده و نوشته است كه : خودِ پيامبر صلى الله عليه و آله نام خود را نوشت و ما در اين قسمت به طور گسترده در كتاب « مكتب وحى » سخن گفته‌ايم . ( 2 ) . « كامل » ، ج 2 / 138 ؛ « بحار » ، ج 20 / 353 .