تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧

21 تبديل قبله

هنوز چند ماه از هجرت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به مدينه نگذشته بود ، كه زمزمهء مخالفت از ناحيهء يهود بلند شد . درست در هفدهمين ماه « 1 » هجرت ، دستور مؤكد آمد كه قبلهء مسلمانان از اين به بعد كعبه است ، و در اوقات نماز بايد متوجهء مسجد الحرام گردند . مشروح جريان : پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله ، سيزده سال تمام در مكه به سوى بيت المقدس نماز مىگزارد . پس از مهاجرت به مدينه ، دستور الهى اين بود كه به وضع سابق از نظر قبله ادامه دهد ، و قبله‌اى كه يهوديان به آن نماز مىگزارند ، مسلمانان نيز به آن طرف نماز بگزارند . اين كار ، عملًا يك نوع همكارى و نزديك كردن دو آئين قديم و جديد به هم بود ، ولى رشد و ترقى مسلمانان باعث شد كه خوف و ترس ، محافل يهود را فراگيرد ، زيرا پيشرفت‌هاى روزافزون آنان نشان مىداد ، كه آئين اسلام در اندك مدتى سراسر شبه جزيره را خواهد گرفت و قدرت و آئين يهود را از بين خواهد برد . از اين نظر ، كارشكنى از جانب يهود آغاز گرديد . آنان ، از راه‌هاى گوناگون مسلمانان و پيامبر صلى الله عليه و آله را آزار مىدادند . از آن جمله ، مسألهء نماز گزاردن به بيت المقدس را پيش كشيدند و گفتند :
هامش
( 1 ) . « طبقات ابن سعد » ، ج 1 / 241 - 242 ؛ « اعلام الورى لاعلام الهدى » ، / 81 ، 82 - ابن هشام مىگويد : تغيير قبله در رأس هيجده ماه پس از ورود رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه بود . ابن اثير تاريخ آن را نيمهء شعبان مىداند . به « سيرهء ابن هشام » ، ج 1 / 606 و « كامل » ، ج 2 / 80 مراجعه فرماييد .