تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه مكه ( دليل الأنام في سبيل زيارة بيت الله الحرام والقدس الشريف ومدينة السلام ) ( فارسى ) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
بقاع عمات و بنات و زجات پيغمبر صلى الله عليه و آله و بقعهء ابراهيم و بقعهء عقيل و حليمهء سعديه و غيره رفته ، فاتحه خوانده از پشت قبرستان ، از ميان كوچه مراجعت نموده ، به دروازه داخل شدم ، از سمت ايسر به مقبرهء اسماعيل بن جعفرالصادق رفته زيارت خواندم ؛ پس از آن به خانهء امام زين‌العابدين عليه السلام رفتم . از بناى خانهء آن بزرگوار ، ايوان و محرابى باقى بود و چاهى در سمت يسار آن بود كه آبش شور بود . گويند اين همان چاهى است كه آن حضرت مشغول نماز بودند و امام محمدباقر در طفوليت به آن چاه افتادند و آن بزرگوار بعد از فراغ از نماز او را از ميان چاه ، بىنقص و عيب بيرون آوردند . و از آنجا مراجعت به منزل نمودم . چون شب جمعه بود غسل كرده به مسجد مبارك رفتم . حاجى ملاباقر ترك حاضر بود . دعاى اذن دخول و زيارت خوانده بعد از زيارت آمده ، در پهلوى اسطوانهء ابىلبابه نماز و قرآن و زيارت جامعه را خواندم و براى احباب و اموات سياهه‌اى به او دادم و وكيل نمودم كه به نيابت ، زيارت به جاى آرد ؛ تا هفت و نيم از شب رفته در مسجد مبارك اعتكاف داشتم ، بعد از آن نزديك شباك رفته ، عرايض خود را عرض كرده از باب‌السلام مراجعت به منزل نمودم . امشب باران شديدى در مدينهء منوره باريد ، وقت مراجعت از حرم كوچه‌ها گل شده بود . چون فردا از مدينه حركت كرده به سمت شام خواهيم رفت ، لهذا آنچه كه از متعلقات شهر مدينه ذكر شده بود ، در اين صفحه نگاشته مىشود كه تروك نماند .

آبار مدينه

بدان كه در مدينه منوره هفت بئر است كه به وجود مبارك حضرت ختمى مآب متبرك شده‌اند ، به اين معنى كه يا وضو گرفته‌اند يا آب دهان مبارك در آن انداخته‌اند و اسامى آنها در اين دو بيت جمعند .
اذا رُمْتَ آبارالنَبىّ بِطيبةٍ * فَعِدَّتها سَبعٌ مَقالًا بِلا وَهنٍ اريسٌ وَغَرْسٌ رَومةٌ وَبَضاعَةٌ * كَذا بُصَّةٌ قُل بئر حاءٍ مَع العهْنِ
« 1 »
هامش
( 1 ) . سمهودى از آن با عنوان بير حاء ياد كرده است اين چاه از ابوطلحه انصارى بود كه از ثروتمندان بود و زمانى كه آيهء« لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ »نازل شد به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد كه : انّ احبَّ اموالى الىّ بير حاء . آنگاه آن را صدقه قرار داد . نك : وفاء الوفاء ، ج 3 ، ص 961 .