پس از كشته شدن مختار در كوفه ، همه عراق و توابع آن زير سيطره زبيريان در آمد . در اين هنگام ، مصعب لازم دانست كه به ابراهيم نامه بنويسد و او را به سوى خود جذب كند . بنا بر روايت ابن اعثم ، مصعب ابتدا به پسر مالك اشتر ، نامه نوشت . او در نامه از كشته شدن مختار ياد مىكند و به ابراهيم ضمن امان دادن ، او را به بيعت با خويش دعوت مىكند . همچنين در صورتى كه ابراهيم دعوت او را بپذيرد به او وعده مىدهد سرزمين جزيره و آنچه از سرزمين مغرب كه با شمشير بر آن دست يافته است ، تا هرگاه آل زبير حكومت را به دست دارند ، در اختيار ابراهيم باشد . بلاذرى نيز روايت كرده است كه مصعب بن زبير با ابراهيم مكاتبه كرد . روايت طبرى و بلاذرى با آنچه ابن اعثم نقل كرده است ، در مضمون تفاوتى ندارد ؛ گرچه در برخى الفاظ با هم مختلفاند . دينورى روايتى مخالف با آنچه اين مورخانِ گزارش كردهاند ، آورده است . او مىنويسد :
از سوى ديگر درمىيابيم كه عبدالملك دنبال فرصت بود تا اوضاع عراق با كشتهشدن مختار ، آشفته و بحرانى گردد ؛ ازاينرو به ابراهيم ، نامه نوشت . متن نامه او چنانكه مورخان نخستين آوردهاند ، در سبكِ نگارش ، از آغاز تا پايان همانند نامه مصعب بن زبير است . خليفه اموى بر شايستگى آل مروان در حكومت ، تأكيد دارد و پسر مالك اشتر را به فرمانبردارى از خود
ابراهيم بن مالك اشتر نخعى ( فارسى ) — صفحة 96
مساهمون: محمود سامانى
ص٩٦