قاتل اصلى سيد الشهدا ( ع ) و ياران باوفايش بود ؛ ازاينرو بيش از هر كس ديگرى مستحق عقوبت بود .
در شمار سپاهيان ابراهيم اختلاف است . شمار لشكر او را 8000 ، 12000 و 20000 هزار نفر ثبت كردهاند . البته برخى نيز تعداد آنها را ده يا هفت هزار نفر دانستهاند ؛ درحالىكه طبق برخى گزارشها ، لشكر ابن زياد 83 هزار نفر بود . مختار ضمن مشايعت ابراهيم ، براى نصرت او و نابودى دشمنانش دعا كرد . « 1 »
تاريخ حركت ابراهيم از كوفه به موصل براى جنگ را روز هفتم محرم سال 67 ه . ق ذكر كردهاند . برخى روز شنبه ، هشتم ذىحجه سال 66 ه . ق ، را زمان حركت ابراهيم از كوفه دانستهاند . ابراهيم به سوى مدائن حركت كرد و پس از سه روز توقف در آنجا به تكريت رفت . وى پس از جمعآورى خراج اين شهر و تقسيم آن ميان سپاهيانش ، مبلغ پنج هزار درهم را براى « عبيدالله ابن حر جعفى » كه براى كمك به او اعزام شده بود ، فرستاد . عبيدالله در غضب شد و به ابراهيم گفت : « تو براى خود مبلغ ده هزار درهم برداشتى ، درصورتىكه حر ( پدر عبيدالله ) از مالك كمتر نيست » . ابراهيم قسم خورد كه من بيشتر از تو برنداشتهام . اما عبيدالله راضى نشد و خود را از سپاه ابراهيم كنار كشيد و با شكستن بيعتش با مختار بر او خروج ، و اطراف كوفه را تاراج كرد و عمال مختار را كشت و اموال مردم را به
هامش
( 1 ) . انساب الاشراف ، ج 6 ، ص 424 .