در شك و ريب ميباشند و بآيات معجزنماى قرآن ايمان نخواهند آورد تا وقتى كه ساعت مرگ بغتة و يك دفعه آنها را بگيرد ، و شايد مقصود از ( الساعة ) روز قيامت باشد زيرا كه قيامت يك دفعه واقع ميگردد ، و در بسيارى از آيات قيامت را بلفظ ( الساعة ) تعبير نموده يا بر آنها وارد شود روزى كه نسل آنها را فانى گرداند ، مفسّرين گفتهاند كه مقصود جنگ بدر است كه بنياد آنها كنده شد
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
( جنّات ) جمع جنّة است و ( نعيم ) مبالغه در نعمت است .
در آن روز يعنى روز قيامت ملك و مملكت مخصوص به خدا است اختصاص بقيامت با اينكه ملك و سلطنت حقيقى هميشه مخصوص به خدا است نه در دنيا و نه در آخرت كسى مالكيت و سلطنتى براى وى نيست مگر اينكه از روى حكمت بعضى را مجازا نه حقيقة مالك پارهاى از اشياء گردانيده لكن در قيامت اين مالكيت مجازى نيز مرتفع خواهد گرديد كسى را نميرسد كه ادّعاء مالكيت بنمايد و حكم و داورى نيز مخصوص به خداوند است و روى ميزان عدل آن طورى كه بخواهد بين مردم حكم مىكند و آن روزى است كه مؤمنين نيكوكار در بهشتهاى پرنعمت كه دار رحمت الهى است جايگزين ميگردند و در مقابل آنها اهل جهنم در عذاب اليم كه در آيات شرح حال آنها را بيان نموده متمركز ميگردند .
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا
پس از بيان مقام مؤمنين و تفضّلاتى كه در باره آنها مىشود از بهشتهاى پر نعمت و عذاب و خوارى كافرين بيان فرموده مرتبه بلند آنهايى كه از وطن خود به يارى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ( فى سبيل اللَّه ) يعنى براى رضاى خدا نه براى منصب و مال و غيره از مكه بمدينه مهاجرت نموده و دست از مال و اولاد برداشتند و آنها يا در جهاد كشته شدند يا مردند .
لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ