ميگردد و ظلم و فساد را مرتفع ميگرداند ، تا اين عالم به پا است ظلم و عدالت ، خير و شرّ در مقابل يكديگر عرض اندام ميكنند .
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ
( ذلك ) اشاره به آيه بالا است كه خداى تعالى اضداد را اين طور با هم جمع نموده و تا مدت مديدى بين اضداد الفت داده و هر گاه يكى از اضداد غالب گرديده بقدرت و حكمت خود زيادتى را بر طرف مينمايد تا آنكه بين آنان مساوات پديد گردد چنانچه گاهى ظالم را غالب ميگرداند بر مظلوم و گاهى به عكس مظلوم را بر ظالم مسلّط مىكند و سنّت الهى در نظام عالم بر اين طور استوار گرديده و مثال آن آيه بالا است كه بنا بر توجيهى كه گفته شد اصحاب رسول اللَّه و مهاجرين كه در مكه نسبت به آنها مثل شب تار بود دچار ستمكاران مشركين مكه واقع بودند و بمهاجرت نمودن بمدينه شب تاريك آنها تبديل بروز روشن گرديد و بالاخره مؤمنين كه خير محض بودند غالب گرديدند بر كفارى كه شرّ محض و ظلمت بودند و خداى تعالى حقانيت خود را اين طور نشان ميدهد تا آنكه بدانند كه او است حق و حقيقت و آنچه را كه مشركين از بتها پرستش ميكنند باطل است .
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
و ثابت و محقق است كه خداى تعالى بزرگ و بزرگوار و صاحب كبريايى و عظمت است .