الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصَّابِرِينَ عَلى ما أَصابَهُمْ وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
در اين آيه چهار صفت حميده از صفات ( مخبتين ) را تذكر ميدهد كه به آن صفات آنها شناخته ميشوند :
اول - از اوصاف نيكوى مخبتين چنين است كه وقتى اسم خدا برده مىشود از هيبت اشراق نور معرفت و اشعّه جلال ربّانى و انوار عظمت الهى قلبهاى آنها لرزان مىشود و از ترس سخط ايزدى دلهاى آنان ترسان ميگردد .
دوم - از صفت نيك آنها چنين است كه بر آنچه از مكروهات و ناملائمات طبيعى و نفسانى و ناگواريها كه به آنها اصابت مينمايد صابر و بردبارند و خوددارى مىنمايند .
سوم - از اوصاف مخبتين آنست كه آنان در نمازها ايستادگى مينمايند و نماز را اهميت ميدهند و هر نمازى را با مراعات اجزاء و شرائط آن در وقتش كه براى آن مقرر گرديده بجا ميآورند .
چهارم از صفات برجسته ( مخبتين ) چنين است كه از آنچه به آنها روزى دادهايم در راه خدا انفاق مينمايند ( انفاق ) در آيه اطلاق دارد واجب و مستحبّ هر دو را شامل ميگردد .
وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
الخ ( بدن ) جمع ( بدنه ) است مثل خشب و خشبه ، و شتر نر ضخيم را ( بدنه ) نامند ، و ( من ) براى تبعيض است يعنى انتخاب نمودن قوى را براى قربانى بعضى از ( شعائر اللَّه ) قرار داديم و براى شما در اين عمل خير و خوبى است .
خلاصه اين آيه اشاره به اين است كه چون در شتر چاق محبت زيادتر است زيرا كه نفع آن بسيار است اين است كسى كه چنين شترى را در راه خدا قربانى كند آن دليل بر قوّت دين و تعظيم ( شعائر اللَّه ) و اطاعت امر مىباشد .
پس چون شتر ايستاده است و ميخواهيد آن را نحر بنمائيد يعنى نيزه