توضيح آيات
حُنَفاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ
اين آيه مربوط به آيه بالا است
وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ
، ( حنفاء ) جمع حنيف و بمعنى مايل گرديدن از اطراف است بحاقّ وسط يعنى ميل كردن از ضلالت باستقامت ، راغب گفته ( حنفاء : هو ميل عن الضلال الى الاستقامة ) يعنى بر طريق امر خدا استقامت نمائيد و از دين حق مائل به اطراف نگرديد .
و ( حنفاء للَّه ) و ( غير مشركين ) هر دو حال است از فاعل ( فاجتنبوا ) يعنى از عبادت بتها اجتناب كنيد در حالى كه مائل به حق تعالى باشيد .
وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ
الخ حال مشركين را تشبيه نموده به كسى كه از آسمان بيفتد و پرندگان بسرعت وى را بربايند و اجزاء وى را متفرّق گردانند يا مثل كسى ماند كه باد تندى بوزد و اجزاء او را متفرّق گرداند و هر جزئى از وى را در مكان دورى افكند .
چه تشبيه خوبى است در كلام اللَّه زيرا كه محل نور ايمان به خدا قلب مؤمن است كه از سماء عظمت قدرت الهى در قلب مؤمن طلوع نموده و كسى كه اين موهبت الهى را نگاه ندارد و پرورش ندهد از محل رفعت باسفل سافلين طبيعت نزول خواهد نمود و در حين نزول افكار متفرّق و موهومات و آرزوهاى مالا مال كه تشبيه بپرندگان نموده هر يك بمنقار خود وى را به خود ميكشانند و خوردش ميگردانند و هواهاى متضادّ وى را ببيابان دور و دراز آمال پرتاب ميگردانند چنانچه مىبينيم كسى كه در قلبش ايمان واقعى متمركز نگرديده و ارتباط بعالم إله پيدا ننموده اسير جنود وهم و غضب ميگردد و مغلوب افكار دور از حقيقت گرديده و هموم و غموم بر وى مستولى ميگردد هر گوشه خاطرش را تشويشى فرا گرفته گاهى در كشاكش هواهاى مختلف گاهى در خوف تلف مال