وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ
و اسماعيل و ادريس و ذا الكفل ، دهم و يازدهم و دوازدهم از پيمبران كه در اين آيه نام برده شده اسماعيل پسر ابراهيم و ادريس و ذا الكفل است .
و بعضى گفتهاند ( كفل ) بمعنى دو برابر است يعنى عمل او دو برابر انبياء زمان او بوده ، و كفل بمعنى ضمانت نيز آمده ، و در كتاب مختار القصص گفته اليسع از الياس متكفل شد كه پس از رفتن او بامر دين قيام نمايد به اين جهت او را ذو الكفل لقب دادند ، و امام محيى السنه و صاحب تبيان گفتهاند كه بيكى از انبياء بنى اسرائيل وحى رسيد كه ميخواهم روح تو را قبض كنم تو ملك خود را بر بنى اسرائيل عرضه نما كه هر كس تعهد كند كه شب نماز كند و تعدى نكند و روز را روزه دارد و افطار نكند و ميان مردم حكم فرمايد و خشم نگيرد تو پادشاهى خود را به او تسليم كن وقتى آن پيمبر اين سخن را بين بنى اسرائيل اعلام نمود جوانى برخواست و گفت ( انا اتكفل لك بهذا ) من به آنچه گفتى متكفل ميگردم پيمبر ملك را بوى تسليم نمود . ( كاشفى ) طبرسى فرموده بقولى ذا الكفل الياس است و بقولى اليسع است و بقولى او پيمبرى بود كه بعد از سليمان بين مردم حكم ميكرد مثل حكم كردن داود عليه السّلام و هرگز غضب نمىنمود مگر براى خداى تعالى ، و بقول ديگر ذا الكفل بمعنى ضمانت آمده يعنى او ضامن امت خود شد كه اگر به راه حق تعالى سلوك نمايند ببهشت اعلا و مرتبه عظمى رسند ، و از بعض روايات نقل ميكنند كه اليسع ضامن شد براى پادشاه جبارى كه اگر منقاد امر الهى گردد او را ببهشت برد و نام آن پادشاه جبّار كنعان بود و به همين مضمون خطى نوشت و به او داد .
كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ
خلاصه خداى سبحان برسولش خبر ميدهد كه اين پيمبران و آنچه را كه از نعمتها به آنها عطاء نموديم و تمام اينها از صابرين بودند كه بر بلاهاى گوناگون و بر مشقتهاى طاعات و عبادات و اذيتهايى كه دشمنان دين به آنها مينمودند صبر و