بخوريد هميشه در بهشت ميمانيد آدم گفت آن چه درختى است شيطان همان درختى كه از اكل آن نهى شده بود بآدم نشان داد ، آدم گفت نهى شدهايم كه از آن درخت بخوريم و ما خلاف نهى نميكنيم ، و چنانچه در جاى ديگر بيان شده
وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ
سوره اعراف آيه 20 ) شيطان به خدا قسم ياد مينمايد كه من ناصح و خيرخواه شما هستم و اين درختى است كه هر كس از آن بخورد هميشه در بهشت مخلّد خواهد ماند .
فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى
شيطان كار خود را كرد و آدم و حوّاء را به قسم خوردن به خدا كه هرگز گمان نميكردند كسى جرأت داشته باشد بدروغ به خدا قسم ياد كند فريب داد و آنان از آن شجره منهيّه قدرى خوردند به مجرد خوردن لباس بهشتى و آن تاج مجللى كه بر سر داشتند از بدن آنها ريخته شد و برهنه گرديدند آن وقت ، براى اينكه عورتشان نمايان گرديد از برگهاى بهشت عورتشان را پوشانيدند و به اين عمل يعنى مخالفت امر و لو اينكه نهى آدم از اكل آن درخت نهى تنزيهى بوده نه تحريمى ، امر پروردگار خود را مخالفت كرد و آدم نااميد شد از ثواب يا از ماندن در بهشت زيرا چنين عمل و لو اينكه ترك اولى باشد براى پيمبرى كه اين اندازه در باره او تفضل شده و در منزل رفيع وى را جاى داده و او را مسجود ملائكه گردانيده سزاوار نبود با اينكه قبلا دشمنى شيطان را بوى تذكر داده بود مخالفت امر پروردگارش را نمايد .
ثُمَّ اجْتَباهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى ، قالَ اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى
پس از توبه و انابه و تضرّع آدم پروردگارش او را برگزيد براى پيغمبرى و توبه او را قبول نمود ، پس از آن خطاب رسيد كه از بهشت هبوط كنيد ( جميعا ) با اينكه آدم و حوّاء دو نفر بودند ، و همچنين از ضمائر بعد ( بعضكم ، يأتينكم ) كه اشاره به جماعت دارد ، معلوم مىشود كه مقصود آدم و حوّاء و شيطان مىباشد ،