وَ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى إِذْ رَأى ناراً
به صورت ( هل ) استفهام است و در معنى تفريع و تنبيه بر كلام بالا است و خطاب برسول خود نموده كه اى محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم آيا بر حكايت موسى مطّلع شدى موقعى كه آتش را ديد .
بروايت وهب موسى ( ع ) پس از آنكه با دختر شعيب ازدواج نمود و مدتى گذشت از شعيب دستور گرفت كه برود و مادرش را ببيند شعيب دستور داد با زنش حركت نمود و او حامله بود و در حال حركت از راه عدول كرده و در بيراهه ميرفت شبى تاريك و سرد از شبهاى زمستان باران و رعد و برق ميزد شب جمعهاى بود ناگاه زنش را درد زائيدن گرفت موسى سنگ و آهن برداشت هر قدر سنگ بر آهن زد آتش بيرون نيامد بغضب آمد و سنگ و آهن را انداخت سنگ و آهن بصدا آمدند كه ما گماشتگان تو نيستيم ما بجز بفرمان الهى كارى نخواهيم نمود امشب هر آتشى كه در عالم است خاموش باشد ، موسى عليه السّلام متحير ماند نگاه كرد از دست چپ راه آتش ديد .
فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً
( آنست ) مأخوذ از ايناس و بمعنى ديدن است ، باهل خود گفت همين جا بمانيد من آتشى ديدم شايد پارهاى از آن براى شما آورم يا بيابم بر سر آتش راهنمايى را يا علامتى براى راه .
فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى
چون موسى عليه السّلام بر اثر آتش روان گرديد درختى ديد از پا تا سرش سبز و از او آتشى افروخته چون تسبيح فرشتگان شنيد و نورى عظيم ديد ترسيد و بتعجب فرو رفت خداى تعالى به او اطمينان و سكينه عطاء نمود آن گاه از آن درخت نداء آمد
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوى
اى موسى من پروردگار توام نعلين از پاى خود بيرون آر كه تو در وادى