( ترجمه )
اى محمد ( صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ) آيا نديدى كه ما شياطين را بر كافرين فرستاديم تا آنان را بسوى معاصى تكان ميدهند تكان سخت ( 83 )
و تو در عذاب آنها عجله نكن ما آجال ايام آنها را ميشماريم شمردنى ( 84 )
ياد كن آن روزى را كه پرهيزكاران محشور ميگردند بسوى بهشت پروردگار رحمن در حالى كه سوارهاند ( 85 )
و گنهكاران را ميكشيم بسوى جهنم در حالى كه تشنهگان يا پيادگان باشند ( 86 )
در آن وقت كسى مالك شفاعت نميباشد مگر كسى كه نزد پروردگار عهدى گرفته باشد ( 87 )
كافرين گفتند خداى رحمن اولاد گرفته ( 88 )
حقيقة آنان با سخن زشت ( بىمعنى ) آمدند ( 89 )
از اين سخن نزديك است آسمانها شكافته گردد و زمين بشكافد و كوهها پراكنده گردد ( 90 )
از اينكه اسناد فرزند به خدا دادهاند ( 91 )
و سزاوار نيست براى خدا اولاد بگيرد ( 92 )
نيست آنچه در آسمانها و زمين است مگر اينكه آيندهاند بسوى رحمن در حالى كه بندهاند ( 93 )
همانا او همه را دانسته و به شماره تمام موجودات آگاهست ( 94 )
و روز قيامت تمام افراد بشر ميآيند در حالى كه فرد و تنها ميباشند ( 95 )
و بحقيقت آنان كه ايمان آوردند و عمل صالح نمودند به زودى خداى رحمن براى آنها دوستى قرار ميدهد ( 96 )
حقيقة ما قرآن را به زبان تو آسان گردانيديم تا اينكه پرهيزكاران را مژده دهى و معاندين لجوج را بترسانى ( 97 )
و چه بسيار از قرنهاى پيش از اينها جماعتى را هلاك گردانيديم آيا تو احدى از آنها را مىبينى يا صدايى از آنها ميشنوى ( 98 )