باسفل سافلين ميكشاند تا عاقبت كارشان را ببينند ، هدايت شدگان را در طريق هدايت باعلا علّيين ميكشاند تا اينكه آنها را بمقام قرب برساند و به آن مقام قدسى كه براى آنها مهيّا نموده نائل گردند .
اين آيه ارشاد به اين است كه كسى كه در طريق هدايت قدم زند و مقصود و همّش شناسايى حق تعالى و تحصيل رضاى او باشد البته بهدايت الهى هدايت ميگردد و بجوار قرب او نائل خواهد گرديد و خداوند آنها را هدايت مىكند و بمقصودشان مىرساند .
و اين آيه راجع بشقّ دوم از مقول قول كافرين است كه بمؤمنين ميگفتند
أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً
الخ و به آنان تذكر ميدهد كه عاقبت شما عذاب و سخط الهى است و عاقبت مؤمنين نيكوكار رحمت و ثواب جزيل است .
أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآياتِنا وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً ، أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
در اينجا ( ا فرأيت ) بمعنى ( اخبر ) تفسير شده ، آيا نديدى آن را كه بآيات ما نگرويد زيرا كه رؤيت قوىترين سند اخبار است اين است كه بمعنى خبر دادن استعمال شده . ( منهج ) و بعبارت ديگر چون رؤيت چيزى راهى است بسوى عمل نمودن بوى ، و نيز خبر دادن از شيئى مرئىّ صحيح است اين است كه ( أ رأيت ) در معنى ( اخبر ) يعنى خبر دادن استعمال شده ، و فاء ( أ فرأيت ) براى تعقيب آمده ، پس گويا آيه چنين ميگويد خبر بده بداستان آن كافرى كه بنام عاص بن وائل بود و خباب ابن ارت از وى طلبى داشت و از او مطالبه نمود عاص بن وائل گفت ( لا و اللَّه ) قسم به خدا طلبت را نميدهم تا وقتى كه بمحمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كافر گردى ، خباب بن ارت گفت ( لا و اللَّه ) قسم به خدا هيچ وقت نه حيّا و نه ميّتا و نه وقتى كه مبعوث ميگردم بمحمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كافر نخواهم گرديد ، عاص بن وائل گفت پس من هم محققا مبعوث خواهم گرديد و آن وقت براى من مال و اولاد هست آن وقت دين تو را ردّ ميكنم